BSD

Het boek Jozua

Jozua

Zoals de wijzen het uitdrukken, het gezicht van Mozes was als de zon en het gezicht van Jozua was als de maan. Dit is geen kritiek op Joshua; noch hij noch iemand anders zou Mozes niveau van profetie kunnen evenaren. Het is eerder een compliment voor de belangrijkste leerling van Mozes en de door God aangewezen opvolger omdat hij een getrouwe weerspiegeling was van de leer van zijn meester.

Het was de missie van Joshua om de zaden van de Tora in het Land van Israël te planten, en het geheel nieuwe bestaan ​​te vormen voor de mensen zelf. In de woestijn, waren ze genesteld in een cocon van wonderen. Hun voedsel, water en bescherming tegen aanvallen werden verzorgd door God. Nu, bij het binnenkomen van het land, zouden ze moeten ploegen en planten, putten graven en de velden irrigeren, in aanvulling op de veroveringsoorlogen en de verdediging. Als zij trouw zouden blijven aan God en Zijn Tora onderhouden, zou Hij hen de overwinning en voorspoed geven; zo niet, dan zou hun toekomst in gevaar komen.

Joshua moest het volk deze fundamentele waarheid inprenten. Hij moest hun vertrouwen en loyaliteit winnen. Hij moest hen leiden in de strijd en hen doordringen van de overtuiging dat de joodse strijders geen religieuze en morele verantwoordelijkheden mochten verwaarlozen. Hij moest het gebod vervullen, dat de Kanaänieten die weigerde om vrede te sluiten niet mochten overleven, hoe moeilijk dit ook was voor een volk dat groot was geworden door genade. Hij moest het land onder de stammen verdelen en de eeuwige grenzen van het land en de afzonderlijke provincies vaststellen. Hij moest verzekeren dat er nationale eenheid te midden van de verschillende stammen zou zijn, vooral in het geval van de twee-en-een-half stammen die gekozen hadden om op de oostelijke oever van de Jordaan te blijven. Hij slaagde in dit alles op een ​​verbazingwekkende wijze.

Hier en daar waren er in de successen aanwijzingen van een falen van de nationale wil, die opdoken in de tragedies die de volgende eeuwen ontsierden. Ondanks het aandringen van Joshua, dat de stammen hun vastberadenheid moesten versterken en de verovering van het land moesten voltooien, de meesten van hen stonden de Kanaänieten toe in het land te blijven. Ze waren gewaarschuwd dat dit zou leiden tot een doorsijpelen van afgoderij in Israël, maar ze wilden geen verdere oorlogvoering; bloedvergieten zat niet in hun spirituele genen.

De resultaten van hun zwakte ontstond later, in de eerste plaats in het boek Richteren, en die pijnlijke geschiedenis zou bewijzen hoe noodzakelijk het voor hen was om elk spoor van Kanaänitische invloed te verwijderen.

Het boek Jozua sluit af met de ontroerende afscheidsrede van Jozua, de "maan", die tot zijn laatste ademtocht bewees dat hij de wijsheid en heiligheid van Mozes uitstraalde.

Bovenstaande vertaalde inleiding op het boek Jozua is afkomstig uit de Tanach Stone Edition van ArtScroll.

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.