BSD

Het boek Ezechiël

Ezechiel

De zonden van Israël waren onherstelbaar geworden. De tempel zou vernietigd worden, zoals de sombere verhalen van de laatste hoofdstukken van Koningen en Kronieken vertellen. De mensen keken op naar de heuvel van hun Tempel, zelfverzekerd dat deze zichzelf en hen zou beschermen tegen koning Nebukadnezar van Babel en zijn leger. Geen menselijke koning kon de woonplaats van Gods tegenwoordigheid vernietigen! Maar, zoals de Talmoed beschrijft, de Goddelijke aanwezigheid was zich aan het terugtrekken van de Tempel, stap voor stap in tien stappen. Heiligheid was daar geweest vanwege de mensen; wanneer zij het niet langer waard waren, verloor het zijn heiligheid. Het gebouw op de heuvel was niet langer een "Tempel", het was slechts een groots bouwwerk, een omhulsel, ontdaan van zijn heiligheid. En toen werd het gereduceerd tot een vlammende ruïne, met zijn doden en het volk verdreven in ballingschap en slavernij.

Dat was de wereld van de profeet Ezechiël. Zijn voornaamste taak was niet gericht op de Joden van een stervend Land Israël, maar aan de Joden van Babylon, de verbannen Joden, die dachten dat ze hun aandeel in de God van Israël hadden verloren. Zij overlegden: Heeft een man een claim op de loyaliteit van zijn vrouw nadat hij van haar gescheiden is? Heeft een meester een claim op de diensten van zijn slaaf nadat hij hem wegstuurde? En kan God ons nog steeds claimen als Zijn volk nadat hij ons heeft overgegeven aan Nebukadnezar?

Voor deze verloren Joden was Ezechiël een profeet van hoop, als ook van berisping. De meeste van zijn profetieën waren voor de ballingen, hoewel hij ook veel te zeggen had over de onachtzame Joden van Jeruzalem. Hij toonde hen dat hij echt hun leed deelde, en werd het symbool van hun benarde situatie - wanneer hij in wanhoop zijn handen sloeg en stampte met zijn voeten, en zijn eigen geliefde vrouw verloor door een plaag, om voor hen te symboliseren dat zelfs één van de meest gekoesterde bezittingen - een vrouw, een Tempel - zomaar konden worden weggenomen.

Maar uiteindelijk, is Ezechiël de profeet van hoop en triomf. Hij voorspelt de tijd dat God Israël zal terug doen keren uit de volken en zuiver water op hen doen sprenkelen, en zijn koppige hart vervangen door een hart vol warmte en gevoel; wanneer Israël - een nederig en gehavende "wijnstok" - de hooghartige ceders en mahoniebomen kleiner zal doen lijken. Ezechiël was de profeet die het visioen werd getoond van de "dorre beenderen" die weer tot leven kwamen. In zijn profetie, verdwijnt wanhoop; doden keren terug tot leven; het "lijk" van Israël wordt een levendig nieuw volk. Juda en Efraïm zijn weer verenigd met een telg van David als hun koning, met het Land Israël als hun thuis, en met Hashem als hun God.

Het boek van Ezechiël is zeker een boek van tragedie, maar niet een boek van wanhoop, want Israël zal weer stijgen en terug keren naar zijn huis. Daar, in Jeruzalem, zal het aannemen een nieuwe en eeuwige naam: HASHEM IS DAAR (48:35).

Bovenstaande vertaalde inleiding op het boek Ezechiel is afkomstig uit de Tanach Stone Edition van ArtScroll.

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.