BSD

Straffen of Geschenken?

Parasja Bechoekotai

punish Dus geven we gehoor aan de oproep van de ziel. We leren over onze roots, over de erfenis nagelaten door onze voorouders, en maken de overgang naar een religieuze manier van leven. We beginnen met de Sabbat na te leven, we eten kosher, we houden ons aan de kledingvoorschriften en nemen deel aan de vele richtlijnen voor de feestdagen.

Toch is er iets mis. De bagage uit het verleden lijkt ons niet toe te laten om het nieuwe leven volledig te omarmen. Angsten en zorgen verlaten ons niet zo gemakkelijk, zelfs al lijken we de juiste dingen te doen. Zonder een poging om dit essay dramatisch te maken, wil ik graag mijn inzichten delen, die meer licht hebben geworpen op mijn relatie met mijn Schepper en deze hebben verdiept.

Ik begon in mijn puberteit in God te geloven. Mijn vasthouden aan joodse praktijken nam van af de leeftijd van 16 jaar gestaag toe, en op mijn 20ste hield ik mij volledig aan alle voorschriften. Ik begon de geboden na te leven naar mijn beste vermogen, kennis en vaardigheden. Alles leek aan de buitenkant in orde. Wat was er echter aan de binnenkant? Hoe zat het met mijn persoonlijke, intieme relatie met God?

Ik las talloze berichten hoe het is om liefde en zorg van God te ervaren, en qua verstand begreep ik dat Hij altijd bij ons is. De onbewuste boodschap was echter anders. Ik nam God waar als een toeschouwer van mijn leven. Hij keek onbewogen op mij neer wanneer ik door de dagelijkse uitdagingen worstelde, wachtend op mijn misstap om mij te straffen. Ik was voortdurend bang dat er iets vreselijks kon gebeuren als ik niet op mijn hoede was. Ik kon nergens op vertrouwen, omdat het opgevat zou kunnen worden als een berisping of een herinnering om niet te eigenwijs te zijn. Niet alleen dat, maar God kon door een gril mij pijn toebrengen. Aan de buitenkant, intellectueel gezien, accepteerde ik de Joodse weergave dat God welwillend, barmhartig en genadig, lankmoedig en rijk aan goedheid en waarheid is; aan de binnenkant, onbewust dus, bleef mijn oude opvatting bestaan.

Tijdens één van mijn literaire uitstapjes, probeerde ik de redenen, voor mijn angst voor straf en mijn schaamte te denken dat ik die verdiende, te ontdekken. Ik realiseerde me dat ik onder de zware invloed van een heidense ideologie stond, die nog versterkt werd door de autoritaire regels tijdens mijn opvoeding. Ingaan tegen de gevestigde praktijken was verkeerd, pijn en lijden was te wijten aan mijn eigen ongehoorzaamheid en eigenzinnigheid. Troost was alleen mogelijk als ik plichtsgetrouw voldeed aan de verwachtingen die ze van van mij hadden.

Tot mijn verbazing en opluchting, was ik eindelijk in staat om deze onderbewuste indoctrinatie uit mijn jeugd te verzoenen met mijn strijd als volwassene.

Wanneer mensen naar de negatieve gebeurtenissen in het leven verwijzen als straffen, werken ze samen met materialistische richtlijnen. Volgens deze visie, is het "slechte" alles wat iemand in de weg staat om de geneugten en het comfort van het leven te ervaren. Het verliezen van een baan betekent dat er minder geld is om dingen te kopen, die men wil hebben en om de dingen te doen die men wil doen. Een ziekte voorspelt pijn. Er is de frustratie niet van sport te kunnen genieten, of om eenvoudige klusjes te doen. Er lijkt geen antwoord te zijn op de vraag waarom slechte dingen gebeuren - natuurrampen, oorlogen, dood. Men trekt de conclusie dat God een wrede God moet zijn, die snel met straffen klaar staat. Deze visie vervult iemand met angst en vrees voor de toekomst. Als het nu goed is, betekent dit, dat het op enig moment in de toekomst, slecht zal gaan.

De spirituele benadering biedt een andere verklaring voor de schijnbaar pijnlijke gebeurtenissen in het leven. Het onderliggende principe van de schepping is dat God deze wereld maakte om Hem met volledige toewijding en overgave te dienen, waardoor dit materiele bestaan voor Hem een woning wordt. Hij is de Schepper, en Hij zorgt ervoor dat alles gaat zoals Hij het wil. Met alles wat ons overkomt, of het nu goed of slecht is, kunnen we leren hoe we Hem een beetje beter kunnen dienen, hoe Zijn aanwezigheid een beetje dichterbij te halen. Onze uitdagingen zijn nooit groter dan we aankunnen. God is niet alleen achter ons, ons aanmoedigend en juichend als we de kracht opbrengen om door te gaan, maar Hij staat naast ons, energie in ons blazend, en draagt ons in Zijn armen wanneer we niet in staat zijn om zelf te lopen. Hij is er niet op uit om ons te breken, maar om ons te helen. Bij het verliezen van een baan, ziekte, of een andere calamiteit moet men bedenken dat het geen straffen zijn. Ten eerste, zorgen zij ervoor dat we nadrukkelijk onze eigen bronnen aanboren, totdat we beseffen dat we het niet zonder Hem kunnen doen. Vanaf dat moment begint het besef, dat er niets mogelijk is zonder Hem, in onze geesten en harten door te dringen. Hierdoor verandert ons referentiekader op de wereld van het egocentrische naar het God-centrische, precies zoals Hij het wil. Ik kan geen bron van meer troost en veiligheid waarnemen.

Tijdens mijn religieuze reis, hoorde ik deze uitleg, las ze, sprak zelfs over hen, maar ze werd nooit een realiteit voor mij, totdat ik ze afzette tegen mijn oude, diepgewortelde overtuigingen, die de oorzaak van de angst, vrees en schaamte waren. Nu begint pas het proces om de vervormde inzichten uit de kindertijd af te schudden en de volwassen realiteit onder ogen te zien. Dit langzame en tedere proces, dat mijn ziel met inzichten, inspiratie, dankbaarheid en nederigheid doordringt, stelt mij in staat om te verklaren dat alles vanaf nu alleen maar beter gaat.

Door Gittle Gesina

Bron: Punishments or Gifts. Dit is een artikel uit 2004.

Aantekeningen

Home Malben

printer

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.