BSD

Loftuitingen voor de Levende

zoeken De begrafenis was in volle gang en de rabbi sprak uitgebreid over de goede eigenschappen van de overledene. "Wat een eerlijk man, wat een liefhebbende echtgenoot, en een aardige vader. Zo vriendelijk, zo liefdevol, zo voorkomend..."

De weduwe buigt voorover en fluistert naar één van haar kinderen: "Ga eens kijken in de doodskist. Zie eens of dat je vader is."

Het lijkt erop dat er altijd zoveel goeds valt te zeggen over degenen die zijn overleden - hun prestaties en goede daden, wijsheid en genade, vrijgevigheid en onvoorwaardelijke liefde.

Maar was de overledene niet, net als alle anderen, een mens, een wezen geconfronteerd met uitdagingen en die waarschijnlijk fouten maakte? Dacht je echt dat hij gisteren zo perfect was? Wat valt er te zeggen over zijn mislukkingen en slechte gewoonten, zijn ego en lusten of alle de keren dat hij zijn geduld verloor?

Hierover hoor je nooit iets.

Dus vraag je je af: Werd deze mens een engel bij het verlaten van deze fysieke wereld?

Er is een bekende grap over de volgorde van de wekelijkse Tora porties die we momenteel lezen: Acharei Mot ("na de dood"), Kedoshim ("heiligen"), en Emor ("zeggen"). Wanneer we dit achter elkaar in een enkele zin lezen, zou dat ongeveer als volgt gaan: "Na de dood, zeg dat hij heilig was."

Houden we onze lippen stijf op elkaar, omdat we bang zijn om voor de geesten van de overledenen, opdat zij ons niet midden in de nacht bezoeken en ons geselen met stokken van vuur?

Dat denk ik niet. Het is niet de overleden persoon die verandert; wij veranderen.

Tijdens het leven van de overledene, verloren we ons in de details. Maar als de dood toeslaat, hebben we de kans om de caleidoscoop, het grotere plaatje, met de grootst mogelijke duidelijkheid te bestuderen. En op dat punt, ontdekken we - een beetje te laat - het mooie leven dat de overledene heeft geleid.

Dus is er nu de vraag: Moeten mensen sterven voordat wij hen kunnen waarderen? Moeten we, wat God verhoede, eerst iemand verliezen voordat we echt weten wie hij was? Moet "geliefde echtgenoot, vader en broer" een postmortem adagium zijn, of kunnen we dat ook tijdens zijn hele leven hanteren?

Laten wij dit doen wanneer ons familielid nog leeft, en niet na zijn sterven.

Laat ons mensen en geen geesten vergeven. Laten we hier en nu het goede in elkaar zien.

Door Levi Avtzon. Bron: Eulogies for the Living

Aantekeningen

Home Malben

printer

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.