BSD

Mijn Vader in de Hemel

Vader

Toen ik jong was, kreeg ik te horen dat ik een andere vader had. Ik heb nog nooit die vader gezien, want Hij woonde heel ver weg, maar Hij keek altijd naar mij. Hij had veel regels. Ze vertelden me dat als ik die volgde ik Hem gelukkig zou maken, dus deed ik het. Hij was een goede vader, omdat Hij mij voedsel en kleding en andere dingen gaf, dus wilde ik Hem gelukkig maken.

Later realiseerde ik me dat er een aantal regels was die ik begreep. Mijn leraar vertelde me: "je mag niet moorden", maar dat zou ik toch niet doen. Hij vertelde me "pleeg geen overspel", maar ik zou dat nooit doen, omdat ik niet wist wat dat betekende.

Er waren ook regels die ik nog niet begreep. Hij vertelde me: "we werken niet op Sjabbat." Ik vroeg hem waarom, en hij legde uit dat God op die dag had gerust, zodat Hij wilde dat wij ook op die dag zouden rusten. Mijn leraar vertelde me om tzitzit te dragen. Nogmaals, ik vroeg waarom, en hij legde uit dat de tzitzit mij er zou aan herinneren alle andere geboden te doen.

Toen vertelde hij me dat ik nooit een kledingstuk, gemaakt van zowel wol als linnen, mocht dragen. Ik vroeg hem waarom, en deze keer vertelde hij me: "Ik weet het niet." Ik was verbaasd, en trots dat ik hem verslagen had. Toen vroeg ik hem waarom hij het deed als hij niet wist waarom hij het deed. Hij vertelde me: "Omdat God het gezegd heeft. We moeten begrijpen dat we leven in Zijn wereld en volgens Zijn wetten. We moeten ze volgen of we willen of niet. Dit toont aan dat wij de geboden doen als gevolg van een onwankelbaar geloof dat inhoudt dat wat Hij zegt waar moet zijn."

Ik was ongelovig

Zijn eisen, zoals ze waren, zaten wel goed bij mij. Immers Hij schiep ons, dus wilde Hij dat wij dienstbaar aan Hem waren. Ik vroeg me echter wel af, hoe ik moest laten zien dat ik trots was om zijn zoon te zijn, als mijn eigen rechten of verlangens werden geweigerd. Het leek alsof er geen ruimte was voor theekransjes en beminnelijkheid in deze familie structuur. Maar niemand wilde mijn mening horen.

Sindsdien heb ik er vrede mee, en heb ik geleerd om orders op te volgen, omdat ik moet, zelfs als ik ze niet zou willen opvolgen.

Al snel kwam ik op iets wat mij nog meer verbijsterde: het offer. Ten minste leerden de wetten mij dat het mijn werk in deze wereld is om Zijn aanwezigheid te vrezen, en om orders nederig op te volgen. Echter de offers waren van een heel ander niveau.

Het plezier dat God ontleent aan het offer heeft helemaal niets met ons te maken. In feite, God ontleent er plezier aan, omdat het niets met ons te maken heeft. Toegegeven, we hebben geen idee waarom het slachten van een dier en het offeren ervan er toe leidt dat wij ontheven zijn van de zonde, en we doen het toch. Deze keer echter, geniet God niet van de angst in ons hart. Deze keer, geniet God ervan, omdat de Jood zijn richtlijnen volgt zonder positieve gevoelens bij zichzelf te scheppen. God vertelt ons dat Hij wil dat we er helemaal niets bij winnen bij het aanbieden van het offer, en het toch doen "omdat Ik het zeg". Dat maakt God bijzonder trots.

In dat geval wordt onze rol in het aanbieden van offers volledig genegeerd. Het is te handelen alsof ons bestaan niet ​​telt. Hoe kan een zoon zijn vader trots doen zijn als zijn functie-eisen inhouden: Handel alsof je niet bestaat? Deze vraag heeft mij een lange tijd beziggehouden.

De tijd ging voorbij en ik ben nu de trotse vader van twee jonge jongens. Op een avond niet zolang geleden, lag ik op de bank, kijkend naar het spelen van de oudste. Hij is nu negentien maanden oud, en behandelt zijn lego set als een geschenk uit de Tiffany's (een beroemde juwelier in Amerika).

Geconfronteerd met het bouwen met lego, worden zijn mollige vingers vaak uitgedaagd tot een ​​toestand van moedeloosheid. Deze keer echter weigerde hij echter om te stoppen. Al kijkend naar zijn werk, moest ik mij verzetten tegen de drang om hem te helpen in de wetenschap dat mijn drang werd geboren uit mededogen, en niet uit overleg. Zijn voorhoofd was nat van het zweet en vastberadenheid vulde zijn ogen, en toen het hem eindelijk gelukte keek hij met vreugde naar zijn handwerk. Toen keek hij op en zag hoe blij ik was, en zijn hart werd gevuld met blijdschap.

En uiteindelijk begreep ik het

Er is ruimte voor trots en vreugde in deze relatie, maar niet het soort dat ik zocht. Blijdschap moet niet ontstaan als onze lego fiets met succes is gebouwd. Onze vreugde mag alleen maar komen omdat Hij er blij mee is. In feite mag onze vreugde zelfs niet worden afgeleid uit Zijn vreugde in ons succes; het moet alleen afkomstig zijn uit de wetenschap dat Hij glimlacht.

Moge het uw wil zijn, Hashem onze God van onze vaders, dat het gebed van onze lippen door U wordt beschouwd en aanvaard alsof we het dagelijkse offer op de daarvoor bestemde tijd hadden aangeboden.

Door Vevel Gurkow

Bron: My Father in Heaven

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.