BSD

Beresjit het eerste boek van Mozes/Genesis

Overzicht

Beresjit is de eerste wekelijkse portie in de Tora.
De Tora bestaat uit vijf boeken:

Beresjit
Sjemot
Wajiqra
Bamidbar
Devarim
Genesis
Exodus
Leviticus
Numeri
Deuteronomium

Het eerste boek Beresjit geeft een omschrijving van de wereld vanaf de schepping, de zondvloed, de openbaring van HaSjem aan aartsvader Abraham, de reis van Abraham van Ur Kasdim naar Charan en naar het land Kanaän. De afdaling naar Egypte en de terugreis naar Kanaän. De geboorte van Ismaël, zoon van Abraham en Hagar en de geboorte van Isaac, de zoon van Abraham en Sara. Aartsvader Isaac versterkt de verbinding met het land Kanaän en heeft Kanaän zijn leven lang niet verlaten. Jacob en Ezau waren de zonen van Isaac en Rebecca. Jacob is de zoon die de weg van aartsvader Isaac vervolgt. Jacob was een volkomen oprechte man en verbleef in de tent: hij leerde dag en nacht, winter en zomer Tora totdat hij voor zijn broer Ezau wegvluchtte naar Charan om daar met de aartsmoeders Rachel en Leah te trouwen. Uit Rachel, Leah en de dienstmaagden Zilpah en Bilhah werden de twaalf stammen geboren, het begin van het volk Israël. Israël is een toegevoegde naam die Jacob had gekregen na de worsteling met de engel van HaSjem bij het oversteken van de rivier Jabbok op zijn weg terug naar het land Kanaän.

Vervolgens wordt er over de verkoop van Jozef de rechtvaardige en de lievelingszoon van Jakob gesproken. Tweeëntwintig jaar later ontmoetten de broers elkaar weer in Egypte waar Jozef inmiddels onderkoning was geworden en het land Egypte alsmede de omliggende landen van de hongersnood redde. Jozef had dit voorrecht omdat hij altijd HaSjem voor ogen had en tot HaSjem bad. De aartsvaders hadden HaSjem altijd voor ogen en leerden Tora en brachten de Tora door de mitswot tot uiting. Door deze levenswijze konden zij alle beproevingen die in het leven plaatsvonden overwinnen.

Het boek Beresjit wordt afgesloten met het overlijden van aartsvader Jacob en Jozef. Jacob werd bij aartsmoeder Leah in de spelonk van Machpela begraven, de plaats waar ook Abraham en Sara en Isaac en Rebecca zijn begraven. Jozef werd na de uittocht uit Egypte en de verovering van het land Kanaän onder leiding van Jozua in Sichem begraven. De spelonk van Machpela, Sichem en Jeruzalem (de Tempelberg) zijn de drie plaatsen die met geld zijn gekocht en behoren het joodse volk toe. Na de dood van Jacob en zijn zonen begint de slavernij. Dit komt in het volgende boek Sjemot aan de orde.

Parasja Beresjit Genesis 1:1- 6:8

De parasja vertelt ons over drie centrale dingen

  1. Als eerste de schepping van de wereld uit het absolute niets. De schepping van hemel en aarde is de eerste scheppingsdaad. De hemel en de aarde gelden als getuigen van HaSjem omdat zij nimmer veranderen, zie ook Deuteronomium 32:1.
  2. Vervolgens het verhaal over Adam en Eva (Chawa) in het paradijs en over de zonde die zij hebben begaan toen zij van de boom der kennis van goed en kwaad hebben gegeten, hetgeen een overtreding van het gebod van HaSjem was.
  3. Het derde centrale punt in de parasja is de orde van de tien generaties vanaf Adam, de eerste mens tot aan Noach. Dit omspant een periode van ongeveer 1500 jaar.
Op de eerste scheppingsdag schiep HaSjem het licht en maakte onderscheid tussen licht en duisternis.
Op de tweede dag versterkte HaSjem de hemel en maakte onderscheid tussen de wateren van boven en de wateren van beneden.
Op de derde dag werd het water bijeen gebracht tot zeeën, oceanen enzovoort en verscheen er land. Op het land schiep HaSjem groene gewassen, grassen, vruchten en bomen.
Op de vierde dag hing HaSjem de grote lichten aan de hemel: de zon, de maan en de sterren. Het licht is de energiebron voor het leven van planten en ook voor de dieren en de mens die later geschapen werden.
Op de vijfde dag schiep HaSjem de dieren die het water bewonen en al het gevleugelde. Het is een algemene regel dat elk dier dat HaSjem in het water heeft geschapen een evenbeeld heeft op het vaste land, behalve de rat.
Op de zesde dag heeft HaSjem de landdieren geschapen en als kroon van de schepping heeft HaSjem de mens geschapen. De mens is de laatste scheppingsdaad.
Adam, de eerste mens bevond zich in een wereld waarin in al zijn behoeften was voorzien: de vruchten als voedsel en reine dieren om aan HaSjem te offeren als dankoffer.

Er zijn zes scheppingsdagen en de zevende dag zette HaSjem apart en was een rustdag van al het scheppingswerk. Deze zevende dag heeft als enige dag van de week een naam: sjabbat. Sjabbat betekent het stil zetten van de werkzaamheden.

Sjabbat is de heiligste dag van de week voor het joodse volk. Sjabbat is voor diegene die de sjabbatswetten onderhoudt een bron van zegen en overvloed voor de zes werkdagen. De rustdag geldt ook voor de kinderen, de dienstknechten, dienstmaagden, het vee en de vreemdelingen in de stad. Sjabbat onderscheidt zich van de zesdaagse werkweek ook door de speciale gebeden. Een jood ontvangt de sjabbat met het aansteken van de sjabbatskaarsen ongeveer een half uur voor zonsondergang. De joodse vrouw steekt de sjabbatskaarsen aan omdat de vrouw het centrale punt in huis is. Door de vrouw rust er zegen op het huis, want zij is diegene die orde houdt voor een kosjere huishouding: kosjer voedselbereiding, het onderhouden van de sjabbat en de feestdagen en rituele reinheid.

Op de vrijdagavond zal elk joods huis over de wijn en de sjabbatsbroden, challot, zegenen. Hetzelfde geschiedt op de sjabbatdag na het ochtendgebed met haar toevoegingen voor de sjabbat die de wijzen van Israël hebben geordend en ingesteld. Woorden over de Tora mogen aan de sjabbatstafel niet ontbreken De sjabbat wordt op de zaterdagavond afgesloten met de havdala over wijn, specerijen en een speciale kaars om de sjabbat van de zesdaagse werkweek te onderscheiden.

Noachieten kunnen ook een wekelijkse rustdag instellen. Een Noachiet kan zich op de rustdag onthouden van bepaalde handelingen bijvoorbeeld het gebruik van de wasmachine, stofzuiger, televisie of andere apparaten. Een ieder naar zijn keus. Een Noachiet kan de rustdag gebruiken om te rusten, een goede maaltijd te nuttigen en bovenal tijd te besteden aan Torastudie. Een Noachiet kan bijvoorbeeld de wekelijkse portie lezen en bestuderen.

De Midrasj leert ons dat voordat HaSjem de wereld uit het absolute niets heeft geschapen, dat hieraan 974 generaties van constructie en planning zijn vooraf gegaan. Hieruit kunnen wij leren hoeveel tijd en gedachten er over heen zijn gegaan en ingestopt zijn om de wereld in al haar details te scheppen. Uiteindelijk werd de wereld in zes dagen geschapen.

Wij zullen daarom onze emuna in HaSjem steeds moeten versterken, HaSjem die alles uit het absolute niets heeft geschapen en gemaakt. Hieruit blijkt de grootheid van de voorzienigheid voor alles en elk detail in de wereld en met name voor de mens, de kroon van de schepping die in de hoogste categorie wordt geplaatst. De opklimmende reeks is van anorganisch (opgebouwd uit de vier elementen aarde, water, vuur en wind) naar plant naar levend wezen/dier en sprekend levend wezen/de mens.

Geschreven door Moshe Sivan en uit het Hebreeuws vertaald door Jael. 1.10.2013.

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, boven-natuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Midrash,meervoud midrashim is een Hebreeuws woord dat op de methode van exegese van Bijbelse teksten duidt. Midrash kan ook verwijzen naar een compilatie van lessen, in de vorm van commentaar over de Tora.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.