BSD

Geconfronteerd worden met verdriet

Blijf functioneel en vol vertrouwen

opstanding

"Ik verbrijzel en Ik genees" (Deuteronomium 32:39).

Eens, een paar weken voor Pesach, werd ik getroffen door een aanval van duizeligheid. Mijn dokter kon geen reden vinden voor wat me duizelig, vermoeid en off-balance maakte. Ze zei dat het permanent zou kunnen zijn, of het zou plotseling kunnen verdwijnen net zoals het gekomen was. In aanvulling op het proberen van verschillende niet-conventionele middelen, besloot ik het probleem te behandelen zoals ik veel verdriet en ervaringen uit het verleden had behandeld, namelijk mijn aandacht afleiden en mijn normale schema van activiteiten aanhouden voor zover dit mogelijk was. Ja, de ziekte beïnvloedde mij, maar ik wilde niet dat zij het voor het zeggen kreeg. Om de dag door te komen, wat voelde als een wankele boot varend over hoge golven, was niet gemakkelijk. Wanneer ik met mensen sprak, kostte het extra inspanning om geconcentreerd te blijven. Tijdens het winkelen, botste ik tegen een paar glazen deuren die ik niet eens had gezien. Twee keer viel ik van de trap, maar gelukkig brak ik niets. Ik heb geleerd te jongleren; om te rusten en de ziekte te respecteren, en toch gedisciplineerd te blijven. Na ongeveer een maand, begonnen de symptomen te vervagen, totdat nog slechts slepende sporen van deze ongewenste bezoeker achterbleven.

Ik gebruik dit voorbeeld vaak bij mensen die rouwen om een verlies. Of het nu gaat om een plotselinge verdriet, als gevolg van het verlies van een geliefde, een baan of een huis of een slepend verdriet als gevolg van misbruik, een chronische ziekte of het verlies van een droom, of een gebroken hart, alles heeft tijd nodig om te genezen. En soms duurt dat een heel leven.

Koning Salomo zei: "Geen mens sterft terwijl nog niet de helft van de verlangens van zijn hart zijn vervuld" (Midrasj op Prediker 1:13). Dit betekent dat wij allemaal verdriet hebben over onze eigen bijzondere verliezen. Ik stel me een "doos" in mijn hart voor, waarin ik mijn eigen onvervulde dromen in stop. Immers, wij worden allemaal op zijn tijd gehavend, verraden, verlaten en misbruikt. Hoe groter het verlies, hoe harder wij op twee fronten moeten strijden: a) om fysiek functioneel te blijven en b) om ons geloof te versterken.

Misschien is het moeilijkste als het om verdriet gaat, waarvan wij geen idee hebben wanneer het zal toeslaan of hoe lang het zal duren. Wanneer wij anderen zien met wat het ook is dat wij niet hebben of wanneer wij een favoriet lied horen dan kan dat intens verdriet veroorzaken. Als wij worstelen om te blijven drijven, verwachten mensen om ons heen dat wij beleefd blijven en normaal blijven handelen terwijl wij ons helemaal niet beleefd of normaal voelen. Het is als het lopen met protheses in plaats met functionerende benen.

Elk verlies, vooral het verlies van de liefde, de onafhankelijkheid, de structuur of de identiteit, veroorzaakt een tijdelijke verlies van evenwicht- zowel fysiek als emotioneel en spiritueel. Het lichaam gaat daarin niet mee. Momenten van aanvaarding worden afgewisseld met emoties die variëren van apathie tot woede. Handelingen die wij spontaan deden, zoals het borstelen van onze tanden, een maaltijd te bereiden, kosten plotseling een enorme inspanning. De woorden van het gebed, die ons eens zo diep raakten, kunnen plotseling zo leeg en zinloos lijken. We kunnen het gevoel hebben van hout te zijn of zich een robot voelen, alsof alle vitaliteit uit ons lichaam is afgetapt. We vragen ons af wanneer wij weer "normaal" zullen zijn,maar beseffen niet dat "normaal" nu een nieuwe definitie heeft en dat het tijd kost om te wennen aan het leven met pijn.

Dit proces kan niet geforceerd worden. Mensen vragen zich vaak af, "Waarom kan ik niet gewoon terug naar mijn oude zelf?" Maar dit is niet wat God wil. Hij wil dat wij de pijn gebruiken om een dieper niveau van het geloof te ontwikkelen en inzicht verwerven die wij eerder niet hadden. We moeten toelaten om de pijn in alle hevigheid te voelen en, tegelijkertijd, onze nieuwe krachten te honoreren. Zo niet, dan willen wij waarschijnlijk de pijn overstemmen met emotie-dempende pillen of ons bezighouden met andere vormen van vluchtgedrag.

Een reden dat deze aanpassingsperiode tijd nodig heeft is vanwege het feit dat wanneer het zenuwstelsel aan een schok lijdt, dat het lichaam overspoeld wordt met stresshormonen zoals cortisol en adrenaline. Deze hormonen vernietigen cellen in een bepaald gebied van de hersenen die het geheugen en het concentreren bestuurt. Het duurt twee jaar voor deze cellen na een zware schok zijn geregenereerd, zoals een plotselinge dood, verraad of een ander groot verlies.

Iedereen die ooit een operatie heeft gehad herinnert zich dat gevreesde moment waarop de verpleegkundige binnenkwam en vrolijk zei: "Tijd om uit bed te komen!" Toen wij haar vol ongeloof aankeken, zei ze, "Als je niet beweegt, zullen je longen en je spieren daaronder lijden." Dan zal ze zachtjes en met mededogen (hopelijk!) je uit bed krijgen en je doen bewegen. Dit is hetzelfde proces dat wij moeten doen met onszelf - onze beperkingen respecteren, terwijl wij voorwaarts gaan.

De "Emotional Freedom Technique" (EFT) is zeer behulpzaam bij het omgaan met verdriet. Met deze techniek, erkennen wij eerst onze gevoelens en herhalen wij positieve en kracht gevende woorden - meer dan honderden keren per dag! - om ons geloof te versterken terwijl wij leren ons aan te passen. Hier volgen een aantal EFT gedachten:

1. LOSLATEN: Zeg tegen jezelf: "Hoewel ik wil dat deze pijn al voorbij zal zijn, heb ik het genezingsproces niet onder mijn controle. God bepaalt hoe lang het zal duren. Mijn taak is "Vertrouw op Hashem en doe het goede.. "(Psalm 37:3). Als ik mijn werk doe, zal Hij mij genezen tegen het tarief waarvan Hij denkt dat dat het beste voor mij is."

2. MAAK EEN PLEKJE IN JE HART VOOR DE PIJN: Zeg tegen jezelf: "Ook al ben ik bang dat ik mij altijd gebroken en ellendig zal voelen, kies ik ervoor om ruimte in mijn hart te maken voor het geloof en dankbaarheid, zelfs wanneer ik alleen slechts 1% per keer aankan."

3. LAAT DE PIJN JE NIET DE WET VOORSCHRIJVEN: Zeg tegen jezelf: "Ondanks de pijn, kies ik ervoor mijn pijn te aanvaarden, en mij niet door haar laten beheersen. Ik ben groter dan dit verdriet."

4. HEB GEDULD. Zeg tegen jezelf: "Ondanks mijn stormachtige emoties, kies ik ervoor om de innerlijke onrust met geloof en rust het hoofd te bieden, wetende dat ik in mij alle helende bronnen heb, die ik nodig heb om dit trauma te gebruiken voor zelf-transformatie."

5. BLIJF AKTIEF: Zeg tegen jezelf: "Ondanks mijn angst om gek te worden en door verdriet beheerst te worden, kan ik, op elk moment een positieve gedachte denken of een daad van vriendelijkheid of zelfcontrole volbrengen, die mijn innerlijke kracht zal onthullen en mijn gevoel van identiteit en eigenwaarde zal opbouwen. "

6. WERK MET 1% TEGELIJK: "Hoewel ik niet begrijp waarom dit gebeurd is en mij zo ver van God verwijdert voel, kies ik ervoor mijn geloof en vertrouwen beetje bij beetje met 1% op te bouwen -. dat is voor mijn beste en hoogste goed en dat God mijn hart kan genezen, want Hij is de genezer van gebroken harten (Zie de Psalmen)."

7. VOEL JE GELIEFD: Zeg tegen jezelf: "Ook al ben ik boos dat ik niet alle liefde en begrip van mensen krijg die ik zou willen, kies ik ervoor om te weten dat alleen God consistente en betrouwbare liefde kan bieden en dat Hij mij à la minuut kan vullen met liefde."

8. WEES DANKBAAR: Zeg tegen jezelf: "Ondanks de pijn en bitterheid, kies ik ervoor dankbaar te zijn voor de kleinste goedheid in mijn leven. Ik kan rondkijken in welke kamer ik maar wil en denken aan alle dingen die ik heb waarvoor ik dankbaar ben, of ik kan dankbaar zijn voor elk deel van mijn lichaam dat werkt of dankbaar zijn voor elk moment van plezier, hoe leeg en zinloos het ook lijkt in vergelijking met de enorme omvang van mijn verdriet."

Als je op dit moment rouwt om een verlies, bedenk dan dat alle pijn, fysiek of emotioneel, een kans is om zelf-discipline en het geloof te ontwikkelen. Let op alle kleine "overwinningen" gedurende de dag die bewijzen dat je moedig, vriendelijk en verantwoordelijk bent. Je zult meer licht in je leven hebben gebracht.

Door Miriam Adahan

Bron: Facing Grief

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.