BSD

Ongelijke Liefde

Er zijn veel feiten in het leven, die moeilijk te accepteren zijn. En een heel belangrijk feit is, dat het leven niet eerlijk is, althans voor ons infantiele begrip van de dingen. Wie begrijpt waarom sommige mensen worstelen met onvruchtbaarheid, terwijl anderen meer kinderen hebben dan ze willen? Ook kunnen we niet begrijpen waarom sommige mensen rijk zijn, hersenen en status hebben, bruisende persoonlijkheden zijn, er goed uit zien en aanbeden worden, terwijl anderen fysiek of emotioneel gehandicapt, onbemind en niet getalenteerd zijn.

Een type van ongelijkheid dat grote angst veroorzaakt is "ongelijke liefde." Ongelijke liefde ontstaat wanneer iemand, die we "zoeker" kunnen noemen, hunkert naar meer liefde, genegenheid en respect dan een ander individu, die we "afstandhouder" kunnen noemen, wil geven. Deze situatie doet zich vaak voor tussen mannen en vrouwen, tussen ouders en kinderen, tussen vrienden als ook op de werkvloer.

De angst van de afgewezene wordt in tal van bijbelse verhalen opgemerkt, met inbegrip van de pijn van Kaïn, Ismaël, Ezau, Lea en de broers van Jozef. Hoeveel jaloezie, angst en schaamte vloeit er voort uit het gevoel afgewezen, ongewenst en anders te zijn?

De afgewezene kan gepijnigd worden door vragen als: "Waarom belt hij/zij niet? Waarom belt hij/zij niet vaker/blijft hij/zij niet langer/nodigt hij/zij mij niet uit? Wat heb ik verkeerd gedaan? Waar heb ik gefaald?" Vanaf ons kind zijn, raken we eraan gewend om ons te zien door de ogen van anderen. Als zij onze prestaties toejuichen en ons met liefde begroeten, dan zijn we de moeite waard. Maar we hebben de neiging om te concluderen dat wanneer iemand, wiens mening wij waarderen, zoals een leraar, een ouder, partner, kind of vriend, niet vriendelijk reageren op onze verzoeken, dat dit dan betekent: "Ik ben minder dan ..." Dit verlies van eigenwaarde kan bij de afgewezene leiden tot boos uithalen, de afstandhouder beschuldigen van wreedheid en onverschilligheid en opzettelijk, de levensverlengende emotionele voeding, die ons voorziet van een gevoel van waarde en veiligheid, achter te houden. Of, het kan ertoe leiden dat de afgewezene in wanhoop vervalt, en er zeker van is dat, "Het komt omdat ik niet goed genoeg ben. Niet slim, geestig, spannend, aantrekkelijk, enz. ben, om bij de kring van de winnaars te horen."

Veel mensen lijden aan sociale angst als gevolg van afwijzing, verwaarlozing of misbruik. Ze zijn bang om dicht bij anderen te komen, bang dat: "Wat zullen ze van me denken? Wat als ik hem/haar aardiger vind dan hij/zij mij? Wat als we elkaar eerst even liefhebben, en dan dingen ongelijk worden? Wat als ik word afgewezen of weer verlaten? Het is veiliger om de dingen oppervlakkig te houden en niet emotioneel betrokken te raken."

Terwijl de pijn van de afgewezene duidelijk is, is er ook de pijn waar de afstandhouder mee te kampen heeft. Bemind en gerespecteerd te worden door iemand waartegen je opkijkt is spannend. Maar om bemind te worden door iemand die je ziet als een verliezer of een plaag, voelt beledigend en verstikkend. Hier is de zoeker, die je zijn dierbare gaven van liefde en bewondering aanbiedt, en je voelt koudheid, onverschilligheid of minachting, en wil je deze ongewenste last afschudden, denkend: "Ik neem het deze persoon kwalijk dat hij mij probeert te dicteren hoe ik mijn tijd en energie moet verdelen en waarheen ik mijn gevoelens moet leiden. Waarom kan hij/zij niet accepteren wat ik geef en daar blij mee zijn? Waarom die droevige, beschuldigende ogen, die mij het gevoel geven, dat wat ik doe nooit goed genoeg is? Waarom ben ik verplicht om deze verstikkende, onvolwassen, domme mens, die mij het hebben van mijn vrijheid, ruimte en onafhankelijkheid niet gunt?" Ja, ongewenste liefde is een pijnlijke last.

Hoe nadrukkelijker de zoeker optreedt, hoe meer de de afstandhouder nog meer tijd zal doorbrengen op het werk of achter het computerscherm of bewijzen, "Je hebt geen zeggenschap over mij." Wanneer de zoeker zelfs geen glimlach of een knipoog van erkenning kan opwekken, dan versterkt dit de gevoelens van woede, vernedering en verwarring van de kant van de zoeker. Zoekers zijn er vaak van overtuigd, "Als ik heel veel van deze persoon houd, zal hij/zij mij uiteindelijk ook liefhebben. Het is onmogelijk dat ik zo hartstochtelijk van iemand houd en niet beloond word! Als ik volhoud en de juiste tactiek vind, krijg ik een deel van zijn/haar rijkdom (liefde)." Zij kunnen een beroep doen op de zinsnede: "Zoals water gezicht tegenover gezicht stelt, zo weerspiegelt het hart van de mens de mens zelf." (Spreuken 27:19). Of, ze geven nog meer van zichzelf, met een beroep op het beroemde citaat: "Je gaat degene liefhebben aan wie je liefde geeft" (Strive for Truth, Vol. 1, hoofdstuk 5). Zoekers herhalen in hun gedachten de melodie van een populair lied uit 1960 "Ik zal zorgen dat je mij gaat liefhebben! Ja, ik zal! Ja, ik zal!" De waarheid is dat we dat niet kunnen.

Wat kan er met de pijn gedaan worden?

De eerste stap van dit raadsel is te beseffen dat het een vorm van zelf-marteling is om meer liefde, begrip en respect te vragen, dan een ander in staat is om dit vrijwillig en gelukkig te geven. We kunnen niet bepalen wie van ons houdt en zelfs niet van wie wij houden. Jakob had een speciale liefde voor Rachel en Jozef. Rebekka had een speciale liefde voor Jakob en Izaäk voor Ezau. Liefde is als de regen; Het komt wanneer God dat beslist. Door te zeuren en te eisen zul je anderen alleen van je vervreemden, vooral mensen die hun ruimte en onafhankelijkheid bewaren. Liefde kan niet worden gedwongen. Het is in God's handen. We kunnen zeker ons best doen om "vrienden te winnen en mensen te beinvloeden," aardig en beleefd te zijn, maar we kennen het geheim niet waarom sommige mensen zich tot ons aangetrokken voelen en anderen worden afgestoten. Velen van ons zouden graag, voor bepaalde mensen, meer liefde in ons hart hebben, maar kunnen die gevoelens niet oproepen. Noch kunnen wij anderen dwingen om dit te doen.

Vervolgens moeten we ons geloof in praktijk brengen, in het vertrouwen dat God ons precies te allen tijde geeft wat we nodig hebben, zelfs als de hoeveelheid op dat moment onaanvaardbaar lijkt. Je bent misschien een ouder die alles aan je kinderen gaf en nu zelden meer iets van hen hoort. Je bent misschien een kind, dat door een ouder wordt genegeerd of een echtgenoot die moet bedelen om een paar momenten te kunnen praten. We moeten ons voortdurend herinneren dat God te allen tijde van ons houdt, overvloedig, zelfs als het lijkt op wat we van mensen krijgen, zeer minimaal en zeer oneerlijk in onze menselijke ogen.

Ten derde moeten we ons richten op het waarderen van onszelf zoals we zijn. Als we onszelf zien door de ogen van iemand die ons niet mag, zullen we kapot gaan. Volwassenheid betekent dat we niet toestaan ​​dat anderen ons gevoel van eigenwaarde bepalen. We zijn de moeite waard, gezien het feit dat we kinderen van God zijn, Die van ons houdt zoals we zijn. Het aanboren van de liefde van onze Schepper bevrijdt ons van de angst dat we niet genoeg krijgen of de last van het denken dat er iets mis is met ons om meer liefde te willen dan we krijgen of het voorwerp zijn van ongewenste affecties van iemand.

Uiteindelijk kan alleen geloof een gewond hart kalmeren, zoals God de genezer is van gebroken harten (Psalm 147:3). We kunnen hem vragen om de pijn te verwijderen, en in de tussentijd werken aan het ontwikkelen van een gevoel van eigenwaarde, die onafhankelijk is van andere mensen. Aan het eind van het boek Genesis, zegt Juda, de broer van Jozef: de ziel van Jakob "is verbonden met de ziel van [Benjamin]" (Genesis 44:30). En Jozef zelf, is in eerste instantie verbaasd, en aanvaardt dan dat Efraïm voorrang krijgt op Menasse. Innerlijke rust is het resultaat van God's wil, dat wil zeggen te aanvaarden, dat sommige zielen zijn verbonden met elkaar en niet met ons. God's realiteit liefhebben is Hem liefhebben.

Bron: Uneven Love door Miriam Adahan

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.