BSD

Wanneer een tragedie toeslaat

Ki Tavo Als men rond kijkt naar de recente gebeurtenissen in de gemeenschap, waar ik woon, zal men opmerken dat er drie prominente leden van de gemeenschap een vroegtijdige tragische dood zijn gestorven, twee invloedrijke personen werden plotseling geconfronteerd met ernstige ziekten en een aantal jonge kinderen in hun eerste jeugd zijn gedood in tragische ongelukken.

Dit is voor veel mensen op een korte afstand niet te negeren.

En het gebeurt niet alleen in onze gemeenschap.

Is dit een boodschap van God, die ons oproept daar aandacht aan te besteden, of zijn dit gewoon willekeurige gebeurtenissen?

Hoewel deze vraag door de eeuwen heen door Joodse geleerden is besproken, voor velen van ons, is dit een zeer reële werkelijkheid. En we moeten een aantal antwoorden vinden, zodat we verder kunnen.

Als Joden zijn ons tragedies en moeilijke tijden niet onbekend. Dit is de geschiedenis van ons volk. Vanaf het begin der tijden, en benadrukt in het boek Exodus, dat begint met de verbanning van ons volk in Egypte, heeft ons volk, door alle generaties heen, geleden door de hand van onze vijanden.

Een onderscheid is misschien dat in ons verleden het lijden werd aangericht door krachten van buitenaf, de Egyptenaren, de Babyloniërs, de Grieken, enzovoort, terwijl we nu lijken te zien dat een niet-te identificeren vijand pijn en lijden toebrengt aan individuen en hun families en verder aan alle mensen die het niet kunnen helpen, en zo ook hele gemeenschappen.

Ons lijden heeft geen externe kracht, geen vijandelijk natie die we de schuld kunnen geven. Wie kunnen we de schuld geven voor deze ziekten waarvoor een goede genezing nog niet bestaat? Uiteindelijk zijn we gedwongen om terug te gaan naar God en zeggen: wat is dit en waarom?

Ik ben geen profeet, die definitief kan uitleggen waarom, en ik heb geen toegang tot bovennatuurlijke krachten waarmee gezaghebbende antwoorden te geven zijn. Ik weet echter, dat in tijden van beproeving, Joden aangemoedigd worden, voor richting, duidelijkheid en inspiratie, om te zien naar de gids van het leven, God's blauwdruk voor de schepping, onze heilige Tora en zijn commentaren.

Een verhaal

Er bestaat een verhaal over twee vrienden die volgelingen waren van rabbijn Shmuel van Lubavitch. Beiden hadden bepaalde moeilijkheden in hun persoonlijke en zakelijke leven. Ieder sprak met de Rebbe over zijn vriend en zijn eigen lot. Er was echter een verschil in de wijze waarop een ieder de moeilijkheden presenteerde.

Nadat de eerste Chassied beide problemen had beschreven, antwoordde de Rebbe: "Het lijkt erop dat uw situatie het ergste is?"De Chassied antwoordde: "Wat mijzelf betreft, ik weet dat ik niet iets beters verdien, daarom mag ik over mijn situatie niet klagen, en zal ik tevreden moeten zijn met wat ik heb."

De Rebbe bedekte zijn ogen met zijn handen en mediteerde voor een korte tijd. Toen zei hij: "Wanneer men bidt voor zijn collega-Jood, dan worden zijn eigen gebeden het eerst beantwoord." Moge God (gezegend zij Hij), u succes schenken."

Een korte tijd later werd deze zegen vervuld en hij vergaarde grote rijkdom en succes.

Toen de tweede Chassied bij de Rebbe kwam, vertelde hij dezelfde situatie met betrekking tot de noden van hem en zijn vriend, maar begon hij, uitvoerig en in detail, met de bespreking van zijn eigen zaken. Zijn hele verhaal was gewijd aan een beschrijving van zijn financiële problemen en zijn verzoek om een ​​zegen. Nadat hij klaar was met de bespreking van zijn eigen situatie, zuchtte hij en voegde eraan toe dat de zaken van zijn vriend er ook slecht aan toe waren.

"Ik twijfel zeker niet aan het oordeel van God (gezegend zij Hij)," zei deze tweede Chassied over de problemen van zijn vriend, "want wat Hij doet is ongetwijfeld zoals de dingen zouden moeten zijn. Niettemin, is mijn vriend zeer te beklagen.

De Rebbe bedekte zijn ogen met zijn handen en mediteerde diep, maar gaf geen antwoord. Een korte tijd later, braken twee branden uit in de magazijnen van de Chassied en alles werd vernietigd, hetgeen resulteerde in een verlies van een paar duizend roebel. De schade was niet verzekerd.

Een paar dagen later, reisde deze Chassied naar Lubavitch om de Rebbe te bezoeken om hem over de twee rampen te vertellen. Toen hij de kamer van de Rebbe binnenkwam, begon hij met grote bitterheid te huilen, zeggende dat de twee branden hem vijftigduizend roebel hadden gekost. Hij stortte vervolgens zijn hart uit met een bittere klaagzang.

De Rebbe keek hem streng aan, en zei toen: "Toen u de slechte situatie van uw vriend beschreef - het verlies van zijn hele fortuin en zijn grote schulden - troostte u zich met het feit dat de Hemel handelt met rechtvaardigheid. Maar wanneer het uw eigen huis betreft, bent u heftig verontwaardigd en huilt u bittere tranen. Het lijkt erop dat uw normen met betrekking tot andere mensen en die met betrekking tot uzelf totaal verschillend zijn."

Uiteindelijk stelde de Rebbe voor deze Chassied een weg van berouw voor, en werd ook zijn rijkdom hersteld.

De boodschap in het verhaal is duidelijk. Alleen ten aanzien van de eigen problemen kan men zeggen, "God weet wat Hij doet." Ten aanzien van andermans lijden, moet men huilen en klagen en God smeken om de andere zijn gezondheid, zijn rijkdom of wat dan ook ontbreekt, te herstellen.

Maimonides (Wetten van het Vasten 1:3) beschrijft iemand die de moeilijkheden van de gemeenschap ziet en zegt: "het is gewoon toeval en er is een oorzaak voor deze problemen." Maidmonides citeert uit de Talmoed (Sjabbat 106b), waar wordt gezegd dat wanneer er crisis ontstaat in een gemeenschap, het de plicht van de gemeenschap is om hun daden te onderzoeken en om te zien of misschien bepaalde geboden beter moeten worden nagekomen (waaronder de geboden tussen de mens en God evenals die tussen de mens en zijn medemens, met name in het bijzonder het gebod van Ahavat yisoel, liefde voor de naaste).

Onze wijzen leren ons een tweeledige aanpak die de Tora in tijden als deze adviseert. Aan de ene kant, wanneer we zien dat iemand in een crises verkeert, zijn we verplicht om te roepen tot God, en dat we het plan van God van pijn en lijden voor die ander niet accepteren, en protesteren tegen de beslissing van God en Hem smeken om het te heroverwegen. Aan de andere kant, wat onszelf betreft, moeten we beseffen dat dit zeer goed, een niet-zo-verhulde boodschap van God kan zijn, dat wij, als gemeenschap, in onszelf, onze daden moeten onderzoeken en onze naleving van de geboden moeten verbeteren alsmede de Tora-studie.

Een vers in Spreuken zegt, Et Asher yehav Hashem yochiach, wat letterlijk betekent, "Hij die van God houdt, berispt Hij." Op een letterlijke niveau leert ons dit om onze strijd te vieren want het is een teken dat God van ons houdt.

De grote Chassied, rabbijn Michel van Zhlotchiv legde uit dat de hemelse rechtbank hetzelfde vers verschillend leest. Es Asher yehav - Als u houdt van [uw vriend], Hashem Yochiach - zult u God berispen. Het suggereert niet God te lasteren, wat God verhoede, maar, zoals eerder beschreven, om God te bidden zoals we dagelijks in onze gebeden doen, voor betere tijden en gelukkiger omstandigheden en de moeilijkheden niet te accepteren als een aanvaardbare gang van zaken.

Wanneer u getuige van een lijden bent, is het misschien een persoonlijk bericht aan u, om deze gelegenheid aan te grijpen om nog een goede daad op u te nemen ter gedachtenis aan diegenen die zijn overleden of als eerbewijs voor diegenen die genezing nodig hebben.

Door Nechemia Schusterman.

Bron: When Tragedy Strikes

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.