BSD

Een extraverte vrouw

woman

Dina, de dochter van Lea, die zij Jakob gebaard had, trok erop uit, om de meisjes van dat land te bezien. En Sichem, de zoon van Hemor de Heviet, de vorst van het land, zag haar; en hij ontvoerde haar......Genesis 34:1-2.

In het vierendertigste hoofdstuk van Genesis lezen we over de ontvoering van Dina, de sluwe plot van haar broers om de mensen van Sichem uit te schakelen, haar redding en de verwoesting van de stad.

Onze wijzen wijzen erop dat in het eerste vers, de Tora Dina introduceert als dochter van Lea. Er wordt niet gezegd "de dochter van Jacob", of "de dochter van Jacob en Lea," of zelfs als "de dochter van Lea en Jakob," maar als "de dochter van Lea, die zij Jakob gebaard had." Rashi legt uit:

Vanwege haar uitgaan, wordt zij "de dochter van Lea" genoemd. Want Lea was ook iemand die erop uitging, zoals er geschreven staat: "En Lea ging naar buiten om hem (Jakob) te begroeten" (Genesis 30:16). Ten aanzien van haar is gezegd, "Zo moeder, zo dochter."

Op het eerste gezicht lijkt dit een aanklacht tegen het gedrag van Lea en Dina. Het kenmerk van de joodse vrouw is haar tzniut, de bescheidenheid in kleding en gedrag zoals Psalm 45:14 zegt, "Daarbinnen is de dochter van de koning één en al pracht." Een joods meisje, lijkt Rashi te zeggen, heeft geen reden om contact te zoeken met de dochters van een heidens land; als ze dat doet, handelt ze niet als een dochter van Jacob, maar net als haar moeder, van wie bekend is dat zij bij gelegenheid alleen uitging. Want voor de dochter van de koning is het verlaten van haar innerlijk heiligdom het zichzelf blootstellen aan allerlei negatieve ontmoetingen, zoals het geval Dina tragisch demonstreert. 1)

Dit kan echter niet de bedoeling van Rashi zijn, want het is in tegenstelling met wat hij schrijft in zijn commentaar op een vorig vers. Een paar hoofdstukken terug, waar Jacob zich voorbereidt op zijn ontmoeting met zijn broer Ezau, lezen we (Genesis 32:22): "[Jacob] nam zijn twee vrouwen, zijn twee dienstmaagden en zijn elf kinderen, en hij stak de doorwaadbare plaats van de Jabbok over.

Vraagt ​​Rashi: Hoe zit het met zijn dochter? Waar was Dina? Jacob had haar in een kist gestopt en opgesloten, uit vrees dat Ezau haar zou begeren. Hiervoor werd Jacob gestraft, want hij had haar onthouden aan zijn broer, misschien zou ze [Ezau] terug hebben gebracht op het juiste pad. [De straf was] dat zij in handen viel van Sichem.

Met andere woorden, het was Jakobs isoleren van Dina, niet Dina's en Leah's extravert zijn, dat de oorzaak van Dina's ongeluk was. Dina had niet voor Ezau verborgen moeten worden. Haar ontmoeting met de grote, boze wereld had niet vermeden mogen worden; inderdaad, het had verwelkomd moeten zijn. Jacob was bang dat ze zou worden gecorrumpeerd door haar slechte oom; hij had zich moeten realiseren dat, zij met haar stevige morele aarding en onaantastbare integriteit, het veel meer voor de hand lag dat zij Ezau ten goede zou beïnvloeden.

Interessant is ook hier dat er een moeder-dochter verbinding is. De Tora (in Genesis 29:17) vertelt ons dat "Lea's ogen waren zwak." Rasji legt uit dat ze zwak waren van het huilen:

Ze huilde bij de gedachte dat ze de partij voor Ezau zou zijn. Want iedereen zei: Rebecca heeft twee zonen en Laban heeft twee dochters; de oudste zoon (Ezau) is bestemd voor de oudste dochter (Lea), en de jongste zoon (Jakob) voor de jongste dochter (Rachel).

Dit was meer dan gewone speculatie; volgens de Midrash waren deze huwelijken verordineerd in de hemel. Maar Lea's tranen en gebeden veranderden het hemelse decreet, en beide zussen waren getrouwd met de rechtvaardige jongste zoon. Maar het was Lea, die de potentiële vrouw voor Ezau was. Toen ze zich niet opgewassen voelde om de uitdaging aan te gaan met zijn boosheid, kon haar dochter en spirituele erfgenaam, Dina, hebben gediend als instrument voor de verlossing van Ezau.

Dit is de diepere betekenis van het adagium "Zo moeder, zo dochter" dat Rashi citeerde. Onze kinderen erven niet alleen onze werkelijke trekken maar ook onze niet-gerealiseerde mogelijkheden. Fysiek zou een moeder met bruine ogen de potentie hebben om blauwe ogen over te dragen, geërfd van haar moeder maar slapend in haar genen, door te geven aan haar kind. Spiritueel kan een ouder aan een kind de mogelijkheid doorgeven om te bereiken, wat voor de ouder, niet meer is dan een subtiel potentieel dat begraven is in het diepste van zijn of haar ziel.

Dus het naar buiten gaan van Dina om kennis te maken met de dochters van het land was volledig in overeenstemming met haar en haar moeders unieke gaven. Haar blootstelling aan een vreemde omgeving zou haar joodse vrouwelijkheid en innerlijke glorie van haar "koningsdochter" zijn, niet nadelig hebben beïnvloed. Integendeel: ze was geboren voor de rol van de uitgaande Joodse vrouw, die fungeert als een bron van verlichting voor haar omgeving, zonder afbreuk te doen aan haar bescheidenheid en innerlijk. Integendeel, het was Jacob's poging om haar op te sluiten die de ramp veroorzaakte. In het uitgaan naar "de dochters van het land," was Dina in positieve zin echt de dochter van Lea. Ze was niet de dochter van Jakob, Jakob had geaarzeld om haar extraverte natuur om te vormen voor wat hij beoogde. 2)

Binnen Buiten

Daarin ligt een boodschap aan vrouwen van alle generaties:

De Tora ziet man en vrouw als schepsels die door hun Schepper doordrongen zijn met typische kenmerken en rollen. De man is een veroveraar, uitgedaagd om te confronteren en weerstand te transformeren in een vaak vijandige wereld. Daartoe is hij voorzien van een extravert en agressief karakter, van nature is hij belast om constructief te handelen in de oorlog van het leven-de oorlog om het negatieve buiten te bestrijden, en om de positieve elementen en kansen, die gevangen worden gehouden in de meest spiritueel geïsoleerde hoeken van Gods schepping, te verlossen.

De vrouw is het diametraal tegenovergestelde. Haar intrinsieke aard is niet-confronterend, introvert, bescheiden. Want terwijl de man vecht tegen de demonen buiten, cultiveert de vrouw de zuiverheid binnen. Zij is de steunpilaar van de woning, verzorger en opvoeder van het gezin, hoeder van alles wat heilig is in de wereld van God. De volledige glorie van de dochter van de koning is binnen.

Maar binnen betekent niet noodzakelijkerwijs binnenshuis. De vrouw, heeft ook een rol die verder gaat dan het huis, strekt zich ook uit tot de meest vreemde onder de dochters en de meest heidense van het land. Een vrouw die gezegend is met de aanleg en het talent om haar zusters te beïnvloeden kan en moet, "erop uitgaan," en op gezette tijden haar oase van heiligheid verlaten naar degenen die de basis en richting in hun leven hebben verloren.

En als ze het doet, ze hoeft en moet het niet, neemt zij de krijger houding aan van de man. Confrontatie en verovering is niet de enige manier om om te gaan met de buitenwereld; er is ook een vrouwelijke manier, een zachte, bescheiden en meelevende manier om goedheid te extraheren uit het kwaad dat buiten woedt. Confrontatie is vaak noodzakelijk, maar het is ook vaak ineffectief en zelfs schadelijk. Zelfs de felste gevechten heeft het vrouwelijke gevoel nodig van de uitgaande vrouw. 3)

Voetnoten

1) Sterker nog, het is in dit negatieve licht dat de Midrash (Genesis Rabba 80:1) het uitgaan van moeder en dochter vergelijkt. Maar Rashi's selectief citeren van deze Midrash, evenals zijn eerdere woorden op Genesis 32:23 (geciteerd in dit essay) en 30:17 (zie volgende noot) impliceren een geheel andere kijk op de zaak.
2 Dit verklaart het verband tussen Lea's uitgaan naar Jacob (door Rashi aangehaald) en Dina's inval de heidense dochters van Kanaän te begroeten. Lea, vertelt de Tora ons, had net de echtelijke rechten van Rachel met Jacob gekocht, in ruil voor de liefdesappels van haar zoon, Ruben, die hij in het veld had geplukt. Toen Jacob die avond thuiskwam, "ging Lea uit om hem te begroeten, en zei: Je moet bij mij komen, want ik heb jou gehuurd voor de liefdesappels van mijn zoon" (Genesis 30:16). Op het eerste gezicht, lijkt het gedrag van Lea (net zoals van Dina) ongepast in relatie tot de bescheidenheid van de Joodse vrouw; maar Rasji, in zijn commentaar op het volgende vers, overweegt dat wat de Tora vertelt over het incident ter ere van Lea is, het feit lovende dat "ze verlangde en zocht de stammen van [Israël] uit te breiden". Met andere woorden, terwijl Lea's vermogen om een ​​positieve invloed op anderen uit te oefenen niet in haar persoonlijk leven is geactualiseerd (zoals blijkt uit haar terughoudendheid om Esau te trouwen), zo wijdde zij haar leven aan het baren van de zonen en een dochter die haar aangeboren extraverte natuur zouden realiseren.
3 Op basis van de gesprekken van de Rebbe op Shabbat Parshat Vayishlach en Shabbat sidra Vayeishev, 5747 (20 en 27 december 1986), gepubliceerd in Likkutei Sichot, vol. 35, pp. 150-155.

Based on the talks and writings of the Lubavitcher Rebbe, Rabbi Menachem M. Schneerson; rendered by Yanki Tauber. Bron: 1987 Women in Outreach according to the Rebbe

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.