BSD

Wat is Kabbala? Deel II

De ziel van het Jodendom

Wanneer is de Kabbala ontstaan?

De verhalen van de voorouders zijn geschilderd met een palet van mystieke visioenen, goddelijke openbaringen en de communicatie met niet-fysieke wezens. Toch is de Tora, met inbegrip van Kabbala, niet bepaald door deze visies. De centrale gebeurtenis van het joodse verhaal is de massa openbaring op de berg Sinaï, wanneer "al het volk de geluiden en de bliksem zag."

Laten we zeggen dat je kort na deze gebeurtenis leefde. Laten we zeggen dat je, de mensen die er waren geweest, vroeg: "Vertel me wat er is gebeurd." Wat zou je willen dat ze je vertellen?

"Ons werd gezegd geen andere goden te dienen."

"We kregen te horen dat we onze ouders moesten eren, en niet mochten stelen of moorden."

Ik denk het niet.

Waarschijnlijker is, dat hun reactie zoiets als dit zou zijn:

"We zagen alle geheimen van de kosmos voor onze ogen. We zagen hoe elk ding elk moment opnieuw wordt gegenereerd. We zagen dat er werkelijk niets anders was dan de ene Schepper, en al het andere is slechts de articulatie van Zijn wil."

kabbala

De geboden zelf - geen andere goden te dienen, om je ouders te eren, om niet te stelen of te moorden - waren slechts de inhoud van die ervaring. Het medium, de ervaring - dat was de kern van de boodschap. Het was in die mystieke ervaring dat ons volk werd geboren - de ervaring van een wereld waarin "vanuit elke richting, God met hen sprak." Zij zagen de hele werkelijkheid als niets, maar zagen de woorden van een enkele, onkenbare oorsprong van alle dingen. En zij kwamen in gemeenschap met die Bron.

Ongeveer duizend jaar na de Sinaï, bleef de joodse ervaring gedefinieerd door profetie. Wijsheid was bekend bij het volk door zieners en profeten, mannen en vrouwen die zich zelf hadden afgescheiden van menselijke lusten en ijdelheden om een duidelijke visie op de innerlijke domeinen te bereiken. Maar geen van deze visies voorzag in een nieuwe openbaring, toe te voegen aan of te ontlenen aan de Tora. Ze waren gewoon bevestigingen, verduidelijkingen en ondersteunden de gezamenlijke visie van de Sinaï.

Het tijdperk van de profetie kwam ten einde aan het begin van de Tweede Tempel periode, maar goddelijke openbaring en mystieke visie vertrokken nooit. Evenmin verblijven de ontvangers van die wijsheid aan de rand van de joodse traditie. Velen, zo niet de meesten, van de beter bekende meesters van de ziel van de Tora waren ook de gevestigde meesters over het lichaam van de Tora praktijk. Rabbi Akiva wordt vaak beschouwd als de vader van de Misjna, en zowel de Talmoed en de Sefer HaBahir beschrijven zijn mystieke reis. Zijn student, Rabbi Shimon bar Yochai, was verantwoordelijk voor het klassieke kabbalistische werk, de Zohar, en zijn adviezen doordringen elk deel van de Talmoed.

Soms, en op bepaalde plaatsen, duwde filosofisch onderzoek de ontvangen traditie opzij, om het joodse denken te domineren. Toch werd het zelden beschouwd als de inheemse theologie, maar eerder een soort enten op buitenaardse wijnstokken. Filosofie werkt naar boven, en streeft ernaar een enkele visie te scheppen uit uiteenlopende onderdelen. Kabbala doet het omgekeerde, het begint met een levendige, holistische visie en probeert die visie aan anderen over te dragen. Niettemin, vooral na de verbanning uit Spanje, werden het rationalisme en veel van de terminologie van de filosofen geïntegreerd in de holistische wijsheid van de Kabbala. Het resultaat was een ongekende bloei en de populariteit van Kabbalistisch denken.

In het kritische tijdperk waarin de halacha werd gecodificeerd en vastgesteld (van de Spaanse verbanning tot het midden van de zeventiende eeuw), waren bijna alle serieuze geleerden doordrenkt van Kabbala. Rabbi Yosef Caro, auteur van de standaard code van de joodse wet, de Sjoelchan Aruch; Rabbijn Moshe Isserles, wiens kanttekeningen de code acceptabel maakten voor de Asjkenazische joden; evenals de meeste van de standaard commentatoren van die code, schreven ook zij Kabbalistische werken. Zelfs de populaire synagoge preek werd vaak gekleed in en gegarneerd met kabbalistische verwijzingen.

Voor het grootste deel van de Joden in islamitische landen, is de Zohar net zo heilig als het Boek der Psalmen. De chassidische beweging ontstond rechtstreeks uit de Kabbala. De oorspronkelijke tegenstanders van de chassidische beweging, zoals Rabbi Elijah van Vilna, waren meesters in de Kabbala. Veel van de huidige standaard commentaren op de vijf boeken van Mozes staan vol met verwijzingen naar Kabbalistische ideeën.

Daarom is een poging om de joodse ervaring, zonder begrip van de Kabbala te begrijpen, gelijk aan het analyseren van iemands gedrag zonder te weten wat er gaande is in zijn geest. De grote Joden uit het verleden, die geen voorsmaak van de Kabbala hadden, voelden die innerlijke ziel intuïtief in de Tora die zij bestudeerden, in hun gebeden en in hun praktijk van de geboden. In al deze dingen, scheen hun ziel helder. Door de eeuwen heen, toen de wereld een steriele, materialistische en verwarrende plaats werd, werd die ziel vermoeid en viel in slaap. Nu, is de juiste weg voor een denkend mens om de ziel van de Joodse ervaring te begrijpen: te proeven van haar innerlijke geheimen. Vandaag, is het jodendom ontdaan van Kabbala als een lichaam ontdaan van zijn ziel.

Studie van Kabbala is vandaag van vitaal belang voor een nog belangrijkere reden - als een essentiële stap in de laatste evolutie van de mensheid. We zullen daar later op ingaan.

Kun je creatief zijn met Kabbala?

Een ontvangen wijsheid lijkt te impliceren dat er geen ruimte is voor originaliteit en creativiteit. De Zohar vertelt ons dat iemand, die zijn eigen ideeën creëert en dat Tora noemt, een afgod creëert.

De vergelijking is zinvol: zoals een idool een valse voorstelling van God is, zo is dit idee een valse voorstelling van God's wijsheid, en "Hij en zijn wijsheid zijn één."

Maar, zoals met andere gebieden van de Tora, bruist Kabbala van creatief denken en originaliteit. Hier volgt hoe Rabbi Moshe Cordovero, een vooraanstaand leraar van de zestiende-eeuwse Tzfat rationalistische-kabbalistische school, de noodzaak en de parameters van originaliteit in Kabbala uitlegde:

The Book of Formation zegt: "Begrijp met wijsheid; wees wijs met begrip."

"Begrijp met wijsheid" betekent om goed te onderzoeken wat je van je leraar hebt geleerd over de wijsheid van de modaliteiten. Immers, in deze zaken kunnen we slechts de contouren schetsen. Vanuit deze contouren, moet iedereen een idee van een ander idee begrijpen.

Je kunt dit zien in de woorden van onze wijzen toen zij zeiden:

kabbala

"Deze kwestie wordt alleen verteld aan een wijze die het met zijn eigen verstand begrijpt." Hieruit zie je dat iemand zijn eigen verstand moet gebruiken om één ding met het andere te vergelijken, en daardoor een idee extraheren uit het andere. Op die manier zal hij een creatieve geest en geen dor verstand hebben.

Maar dan is er gezegd, "wees wijs met begrip." Dit betekent dat wanneer je creatief nadenkt en analyseert met je verstand, zodat je het kan begrijpen, dan moet je goed zorgen voor het ontvangen inzicht en het uitleggen in het kader van de traditie van de rabbijnen en hun beknopte wijze van zeggen. De originele ideeën moet worden opgenomen in dat wat je hebt verworven, hetzij veel of weinig.

Kabbalisten kunnen visioenen hebben, maar ze hebben hun leer niet op die openbaringen gefundeerd. Welke inzichten ze ook hebben, ze zien deze als louter verlichting van de heilige teksten en leringen die zij reeds hebben ontvangen. Op deze manier blijft de kabbala een boom van leven, met diepe wortels die hem stevig op zijn plaats houden, terwijl ze in alle seizoenen zoete nieuwe vruchten dragen.

Wordt vervolgd.

Door Tzvi Freeman

Bron: Kabbala

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Alle tekeningen in dit artikel zijn van de hand van
© Natalia Kadish.

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.