BSD

Onze grootste angst

Jezelf toestaan te voelen

voelen Het lijkt erop dat wat mensen meer dan wat ook vrezen, niet misdaad, ziekte of zelfs de dood is. De grootste angst zijn hun eigen gevoelens, in het bijzonder de "grote drie": eenzaamheid, hulpeloosheid en nietigheid. Hoewel we allemaal deze angsten soms voelen, weten weinig mensen hoe om te gaan met hun aanwezigheid. Als kinderen leken deze gevoelens eng, omdat we ons met hen identificeerden; zij vertegenwoordigden onze werkelijkheid, onze identiteit. Ze leken enorm belangrijk. We spraken urenlang over hen met iedereen die wilde luisteren. We hadden geen idee wat te doen met wat een ondraaglijke pijn leek te zijn. Niemand vertelde ons dat het oké was om ze gewoon te voelen. In plaats daarvan zijn wij mogelijk belachelijk gemaakt als zijnde onvolwassen.

We zijn geprogrammeerd om te denken dat wanneer we iets anders voelen dan gelukkig, zelfverzekerd en succesvol te zijn, dit betekent dat we een gebrek aan geloof hebben of lijden aan een emotionele stoornis. De farmaceutische bedrijven spelen in op de angst voor "slechte" gevoelens, door ons te vertellen dat wanneer die niet geëlimineerd worden, er vreselijke dingen met ons zullen gebeuren. Dus hebben we de neiging te denken dat slechte gevoelens monsters zijn, die ons op elk moment kunnen ontvoeren en ons dompelen in krankzinnigheid en wanhoop terwijl we hulpeloos wachten op een medicijn, een gebeurtenis of iemand die ons uit de put haalt.

De meesten van ons hebben dapper geleerd om gevoelens te verstikken, toon een blij gezicht en doe alsof "het geen pijn doet," wanneer we zakten voor een test, door een leraar belachelijk gemaakt, door een ouder genegeerd of afgesnauwd door een gelijke. Maar deze dingen kwetsen. Als we onze gevoelens niet konden delen en bevestiging ontvingen, dan zouden we het gevoel hebben dat we gek waren of dom om niet te weten hoe "cool" te zijn zoals de meer populaire, cynische types, die niet opgezadeld leken te worden met intense gevoelens. Geen wonder dat mensen proberen gevoelens te verdoven met medicijnen of verslavingen!

Echter, er is een betere manier. We ervaren allemaal eindeloze verliezen, frustraties en teleurstellingen. We zullen ons allemaal verraden voelen, eenzaam, mishandeld, beledigd, verlaten en bedrogen. Alleen bij criminelen ontbreekt het aan gevoelens. Onvermijdelijk zullen we van woede stikken, gek zijn van verdriet of ons verschrompeld voelen door afwijzing en mislukking. Terwijl we worden verondersteld vreugde te ervaren bij het uitvoeren van de geboden, is dit ons hartzeer en kan niet worden ontkend. Dit is de zogenaamde emotionele multi-tasking.

Emotionele multi-tasking betekent dat we onszelf toestemming geven om, zonder schaamte of schuld, te voelen, en te bepalen welke boodschappen deze pijnlijke gevoelens bij ons boven lieten komen. Zodra we de boodschap achterhalen, kunnen we gewoon de gevoelens toelaten en met de pijn, naar ons vermogen, blijven functioneren.

Het is belangrijk om te denken aan een e-motie als energie in beweging. Emoties zijn bedoeld om ons te bewegen: om verbinding te maken met God, om beschermende maatregelen te nemen, iets creatiefs te doen of met een zorgzaam iemand te communiceren. Bijvoorbeeld, als iemand je beledigt, zal het niet helpen om jezelf te vertellen: "Ik voel niets." De pijn is je emotionele werkelijkheid. Echter, je kunt kiezen om:
a) schouderophalend het af te doen als onbelangrijk,
b) de persoon laten weten dat je pijn voelt, of
c) houd een beschermende afstand en sta jezelf toe om de pijn van een verloren relatie te voelen.

Of, laten we zeggen dat je je uitgeput voelt. Na erkenning van dit gevoel, vraag je: "Kan ik mijzelf een beetje oppeppen? Of verveel ik mij en moet ik iets dat stimuleert gaan doen of heb ik echt slaap nodig???" Maak geen ruzie met gevoelens; kijk waar ze je naartoe brengen.

Als een kind zegt: "Ik haat mijn leraar," zal het niet helpen te zeggen: "Je mag niet haten." Zijn gevoelens zullen niet veranderen; hij voelt zich nu beschaamt of boos omdat hij zijn gevoel niet kan delen, waardoor hij zich geïsoleerd en afgewezen voelt bovenop de pijn die hij al voelt. Wat hij nodig heeft is bevestiging en mededogen. Door multi-tasking te leren, bouwen we tolerantie op voor de pijnlijke gevoelens die in ons wonen. We kunnen erop vertrouwen dat de intensiteit uit zichzelf zal stijgen en dalen, zonder enige tussenkomst van onze kant, als we positief vasthouden aan onze overtuigingen en gedragingen! Kinderen kunnen dit jongleren niet. Maar jij kunt het! Ik noem het de DBI-aanpak:

A. Definiëren: "Ja, ik voel me bang, ik heb pijn, ik ben eenzaam, afgewezen, verraden, verstikt, gefrustreerd, etc."

B. Bevestiging: "Ik ben niet slecht of gek. Het is normaal om dit te voelen op zulke momenten. Ik heb het recht om pijn te voelen. Ik zal de pijn zo lang houden zolang als de pijn dat wil, als een gekwetst kind, zonder oordeel en zonder angst of schaamte."

C. Inspireren met moedig gedrag of geloof: "Ik zal de pijn gebruiken als een aanzet tot een daad, zoals muziek, kunst, het bestuderen van de Tora of het doen van daden van goedheid en mij richten op het ontwikkelen van mijn spirituele krachten - nederigheid, mededogen, etc."

Gevoelens lijken veel op kinderen; we kunnen hun gevoelens honoreren - maar we geven ze niet de sleutels van de auto! De "volwassene" moet de controle houden! Om dit te doen, is het nuttig om bepaalde disciplines te adopteren zoals:

Regel 1: Accepteer onbevreesd alle GEVOELENS : God heeft ons gezegend met een breed scala van gevoelens, die elk bijdragen aan onze diepgang en complexiteit als menselijke wezens. Net zoals de achtentachtig toetsen op een piano zorgen voor een prachtige verscheidenheid aan muzikale klanken, hebben wij ook hoge en lage tonen - van extase en inspiratie tot woede en apathie.

Wanneer een pijnlijk gevoel opkomt, of het nu woede, wanhoop of angst is, laat het door je lichaam 'stromen' als een rivier. Probeer niet om het te bedwingen. Geef jezelf toestemming om de rauwe pijn te voelen. Denk: "God is met mij, en accepteert mij zoals ik nu ben. Hij houdt van mij, of ik het voel of niet." Als je deze woorden blijft zeggen, dan zal de pijn op een bepaald punt beginnen te vervagen. Wanneer dit gebeurt, denk dan, "Wow, ik heb het overleefd."

Regel 2: Naar voren duwen: Wanneer de acute fase voorbij is, dwing jezelf om iets (alles!) positiefs te doen, om te bewijzen dat je de controle over een bepaald aspect van je leven hebt. Dit kan zo klein zijn als je tanden te flossen of zo groot als jezelf te dwingen om aan het werk te gaan. Het is net als het moment waarop de verpleegkundige na een operatie binnenkomt en je dwingt uit bed te gaan voordat je je er toe in staat acht, wetende dat het verblijf in bed bloedstolsels kan veroorzaken. Je kunt functioneren met ongemak. Wees trots op elke positieve handeling die je lukt om te doen, ondanks het hartzeer. Juist de momenten, om het eerste uur door te komen vereist een enorme moed. Zie jezelf als een held door het dragen van het ongemak.

Regel 3: Wees emotioneel bescheiden: Ik ontmoette eens een man die drie maanden in een psychiatrisch ziekenhuis was opgenomen. Toen ik vroeg of het een negatieve ervaring was, zei hij: "Helemaal niet. We konden de hele dag over onze gevoelens praten!" Inderdaad, onderzoekers hebben ontdekt dat het delen van pijnlijke gevoelens gedurende ongeveer 15 minuten voor een aangename stijging in de hormonale niveaus zorgt, maar meer dan dat zullen gevoelens van zelfmedelijden en wanhoop die niveaus intensiveren. Dus geef jezelf een tijdslimiet. Deel geen gevoelens met mensen die zullen denken dat je onbetrouwbaar, dom of krankzinnig bent. Als je een therapeut nodig hebt, kies dan een "spirituele coach"'die je helpt leren om "multi-task" met de pijn te doen.

Regel 4: Weiger te speculeren over de toekomst: Slaat Iran het eerst toe? Zal de prijs van gas stijgen? Zal het huwelijk slagen? Als je merkt dat je speculeert en bezorgd bent over mogelijke toekomstige rampen waarover je geen controle hebt, zeg dan stevig met beslistheid tegen jezelf: "Ik weiger door die donkere mentale steegjes te gaan, God geeft me precies wat ik nodig heb." Laat de toekomst in Zijn handen - tenzij je concrete stappen kunt nemen om jezelf te beschermen of vorderingen kunt maken, zoals het krijgen van een baan, het afsluiten van een verzekering of junk food te vermijden.

Regel 5: Wordt emotioneel onafhankelijk: Wij zullen nooit de liefde, het begrip of de waardering ontvangen waar we naar hunkeren. Sterker nog, niemand begrijpt iedereen volledig. Ga ervan uit dat de mensen "doen wat ze kunnen met hun huidige niveau van emotionele intelligentie en ervaringen."

Regel 6: Groei erdoor: Als je je angstig voelt, vergroot je geloof in God. Als je je depressief voelt, zorg dat je een boel werk hebt te doen! Als je je vijandig voelt, neem beschermende maatregelen. Als je je jaloers voelt, laat dat een katalysator voor zelf verbetering, dat wil zeggen, "Ik ben jaloers op mensen die vriendelijk en gul zijn; Ik wil ook zo zijn"

Regel 7: Gebruik Emotional Freedom Technique (EFT). EFT is een geweldige manier van multi-tasking. Het leert je om je gevoelens te erkennen, terwijl je kiest voor nieuwe overtuigingen en daden. Bijvoorbeeld:

Doe alsof: "Ook al ben ik bezorgd over mijn ontslag, ik kies ervoor om op mijn werk mijn best te doen en de 'faith talk' te spreken om mij te versterken alsmede het perspectief van mijn gezin."

Doe goede daden: "Ook al voel ik me eenzaam en nutteloos, ik kies ervoor om als vrijwilliger bij een liefdadigheidsorganisatie te werken. Ook al is het gewoon etiketten plakken op voedselpakketten, het helpt om bij mensen te zijn die mijn inspanningen waarderen."

Vasthouden aan een tijdschema: "Ook al haat ik het hebben van deze stemmingsstoornis, ik kies ervoor vast te houden aan mijn schema van slapen, eten, bidden en werken, om een ​​gevoel van stabiliteit te creëren tijdens onstabiele tijden."

Zie de realiteit onder ogen: "Hoewel ik niet wil dat mijn kinderen gebrek aan moederlijke zorg lijden, kies ik ervoor de realiteit onder ogen te zien - veel schulden en een man die zegt dat hij te depressief om te werken - en kies ervoor om een ​​baan te zoeken."

Wees beschermend: "Hoewel ik zou willen om die kritische man/vrouw te veranderen, kies ik ervoor om te erkennen dat zijn/haar aanwezigheid voor mij als gif is en dat ik het recht heb om fysiek en emotioneel hiervan afstand te nemen."

Wees dankbaar: "Wanneer ik begin te fantaseren over de man/vrouw die ik zou willen trouwen, dan kies ik ervoor mezelf eraan te herinneren dat God zorgde dat dit gebeurde en Hij weet wat voor mij het beste is."

Bevestig uw behoeften: "Hoewel ik graag meer extravert wil zijn, kies ik ervoor om vast te stellen dat ik introvert ben en mij niet hoef te schamen voor het feit dat ik veel rust en prive tijd voor mezelf nodig heb."

Wees verantwoordelijk: "In plaats van mijzelf voortdurend uit te schelden dat ik niet een georganiseerde supervrouw ben, kies ik ervoor om te accepteren dat ik organisatorisch word uitgedaagd en hulp van buitenaf nodig heb."

Met andere woorden: Ga met mededogen met pijn om. Richt je dan op een positieve daad of gedachte om wat afstand te krijgen en zorg ervoor dat je niet in het drijfzand vast komt te zitten.

Door Miriam Adahan

Bron: Our Greatest Fear

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.