BSD

De emotionele temperatuur opnemen

termometer

De Baal Shem Tov, de stichter van de chassidische beweging, leerde dat de wereld een spiegel is en dat we voortdurend berichten ontvangen van onze Schepper door de verschillende mensen die we ontmoeten en de verhalen die we horen. Ik neem dit idee zeer serieus. Zo pijnigde ik mijn hersenen al maanden af ​​waarom ik een bizarre vraag van een buurvrouw moest horen, die me vroeg hoe ze haar zuster kon helpen, wier man de temperatuur van hun kinderen drie keer per dag opneemt. Ja, je leest het goed. 's Ochtend, 's middag en 's nacht, controleert hij de temperatuur of die normaal is. Zo niet, dan gaan ze naar de eerste hulp.

Hoe moet ik hier nu mee omgaan?

Niets kwam bij mij op, totdat ik een gesprek had met een echtpaar met ernstige huwelijksproblemen en het viel me plotseling op dat zij elkaar gek maakten door het voortdurend opnemen van elkaars "emotionele temperatuur." Dit deden ze niet drie keer per dag, maar ten minste drie honderd keer per dag! Ze vroegen zich voortdurend af: "Hoe voelt hij/zij zich nu? Een beetje down? Misschien houdt hij/zij niet van mij? Houdt hij/zij van mij? Hoeveel? Meer dan gisteren? Zal het blijvend zijn? Zal ik hem/haar niet langer liefhebben? Zal zij/hij mij niet langer liefhebben? Denkt hij/zij aan mij? Wat denkt zij/hij van mij? Waarom heeft hij/zij nog niet gebeld? Waarom belt zij/hij zo vaak? Vergelijkt hij/zij mij met iemand die gelukkiger, slimmer, rijker, dunner of succesvoller is? Wat kan ik doen om zijn/haar behoeften te stillen? Zij/hij waardeert niet wat ik gaf. Wat doe ik verkeerd? "

Deze mentale angst leidt tot obsessieve vragen en verzoeken ter geruststelling, "Je lijkt verdrietig/boos. Heb ik iets verkeerd gedaan? Is het mijn schuld? Ik wed dat je boos op me bent. Praat tegen me. Vertel me hoe ik je gelukkig kan maken. Zeg me wat je voelt. Ik kan er niet tegen als je een slecht humeur hebt. Ik voel me als een mislukking wanneer je niet tevreden bent. Wees blij, al was het maar om me gerust te stellen dat ik geen mislukking ben."

Naast het monitoren van de stemmingen van anderen, houden velen van ons zich bezig met obsessieve zelfcontrole, bijvoorbeeld, "O heden, ik ben een beetje down. Hoe komt dat? Wat is er mis met mij? Iedereen lijkt zo veel gelukkiger en zijn samen, vooral de lachende mensen in de advertenties. Dus als ik in een onplezierige stemming ben, moet dat betekenen dat ik niet normaal ben. Ben ik overwerkt of onderbelast? Zijn het mijn huwelijk, mijn hormonen of het weer? Omdat normale mensen altijd blij zijn, en ik niet blij ben, ben ik niet normaal. Ik kan niet verder op deze manier. Misschien ben ik gek?

Als ik meer succes of minder hormonaal was, zou ik deze stemmingen niet hebben. Misschien is het de schuld van mijn vrouw/man. Misschien is het mijn jeugd. Misschien zal ik nooit te stabiliseren zijn en zal ik mijn hele leven doorbrengen op een emotionele achtbaan. Hoe verschrikkelijk! Ik kan beter een arts bellen en die medicijnen krijgen waar iedereen het over heeft. Maar ja, ik heb ook over de bijwerkingen van die medicijnen gehoord en als ik plat ga, zou het vreselijk zijn alle gevoelens niet meer te voelen."

Wanneer u als lezer geschokt was door het idee, dat een vader drie keer per dag de temperatuur van zijn kinderen opneemt, hoeveel schokkender is het om te beseffen, dat velen van ons, onze eigen en andermans temperaturen veel vaker opnemen! Moderne therapie moedigt mensen aan om deel te nemen aan een obsessieve zelfanalyse en stemming-monitoring, alsof het volkomen normaal en noodzakelijk is om een ​​innerlijk weerbericht te ontvangen of het niveau van het geluk van anderen te controleren. We zouden verdriet en angst moeten ervaren, alsof deze gevoelens wijzen op waanzin, wat God verhoede.

Als mensen trouwen, hebben velen het gevoel alsof ze een denkbeeldige thermometer onder de chuppah, het huwelijks baldakijn, kregen en nu het recht hebben om de stemmingen van hun echtgenoot te controleren of te praten over hun eigen stemmingen wanneer ze daar zin in hebben. Maar geen weldenkend mens wil worden opgejaagd door een echtgenoot die constant geruststelling of goedkeuring nodig heeft. In ieder geval, is een dergelijke geruststelling nooit genoeg, omdat het de ander achterlaat in een staat van angst, denkend, "Ik heb mijn portie geruststelling vandaag niet gekregen. Oh, lieverd. Ik ben bang. Ik wist dat het niet zou duren."

Wanneer we te veel monitoren, maken we mensen nerveus, waardoor zij zich in zichzelf terug trekken of boos worden, want niemand houdt ervan het idee te hebben dat hij/zij wordt gecontroleerd. Om dit obsessieve gedrag te stoppen, moeten we eerst erkennen dat we het doen. De volgende stap is om rustgevende tactieken te leren om te gaan met het onbekende. De waarheid is dat we zeer weinig controle hebben over onze stemmingen en ook niet over wat andere mensen kiezen om te doen met hun leven. Er is geen echte veiligheid in deze wereld. Mensen kunnen ons plotseling afwijzen of zo overweldigd zijn door hun eigen problemen, dat het lijkt of ze het niets kan schelen. Wanneer we afhankelijk van anderen zijn voor geruststelling, goedkeuring of begrip, blijven we achterdochtig en onzeker. Wanneer we stoppen met speculeren, monitoren en controle, dan openen we een ruimte voor de anderen zich veiliger in onze aanwezigheid te voelen en zich vrij te voelen om een echt zorgzame relatie te ontwikkelen.

Het is verbazingwekkend hoe bevrijdend het is om te stoppen de temperatuur op te nemen, om te stoppen met speculeren over je eigen stemmingen en de gedachten en gevoelens van andere mensen. Het helpt om het woord "loslaten" te gebruiken - dat wil zeggen, laat mensen vrij om te zijn wie ze zijn en om hun eigen weg te vinden. Geef jezelf de vrijheid te voelen wat je voelt. Het is volkomen normaal om te willen weten hoe mensen zich voelen en wat zij van ons vinden. We voelen ons instinctief bang worden als de temperatuur onder nul duikt of ver boven normaal is. Het is niet prettig om met mensen om te gaan die ijskoud of overdreven prikkelbaar en temperamentvol zijn. Maar we moeten de angstige speculaties loslaten over de alledaagse ups en downs.

Welke hoeveelheid liefde en waardering ook, die we aan anderen geven, het is onze keuze; wat wij krijgen is van God. Het is onmogelijk voor ons om mensen van ons te doen houden. Ieder van ons moet leren om de narcistische drang om te zeuren om meer los te laten, om mensen te pressen te delen, te verhoormatig vragen te stellen of zich bezighouden met angstige en overmatige speculatie en buitensporige analyse van onze diepste intenties of onbewuste verlangens. Onze stemmingen zullen ons hele leven fluctueren; en dat geeft niets. Ons te hullen in interne weerberichten betekent dat we geen tijd voor belangrijkere inspanningen hebben. We winnen vertrouwen als we leren niet de les te lezen, te bemoeien, te vragen, te smeken, te monitoren of te evalueren. Natuurlijk kunnen we beleefd vragen, "Mag ik vragen hoe het met je gaat? Wil je praten?" Als mensen niet willen delen, kunnen wij de wens "loslaten" om te controleren wat onmogelijk te controleren is, dat wil zeggen, de harten van andere mensen. Dit maakt tijd vrij om onze talenten te ontwikkelen, goede daden te doen en bij te dragen aan de samenleving.

Door Miriam Adahan. Bron: Emotional Temperature Taking

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.