BSD

Goddelijke Afleiding

vlinder Ik las ooit over een geleerde man die door de nazi's in een veewagen werd geduwd. Temidden van de ondoorgrondelijke terreur, hysterie en verdriet, bevond hij zich samengedrukt tegen een yeshiva student. Zijn eerste woorden tot de tiener waren, "Wat heb je in de Talmud studies geleerd?"

Ik zal nooit vergeten hoe hij zijn waardigheid en zelfbeheersing behield in het midden van de verschrikking. Ik noem dit "Goddelijke Afleiding," de mogelijkheid om ​​scheiding te maken tussen onze persoonlijke gevoelens en onze verheven doelen. Hoe meer we deze vaardigheid gebruiken, des te beter kunnen we met emotionele nood omgaan.

Goddelijke Afleiding betekent niet dat je apathisch bent met betrekking tot wat echt belangrijk is, zoals kwesties met betrekking tot gevaar of goede zeden. Wat het wel betekent is dat we onze "afleiding spier" opbouwen door bewust te kiezen voor het richten van onze aandacht om in moeilijke tijden trouw, functioneel en dankbaar te blijven. We deden dit sinds we kinderen waren. We gingen moedig naar school ondanks de fysieke pijn of vervelende leeftijdsgenoten. We handelden blij om onze ouders te beschermen tegen het kennen van de omvang van onze pijn, wanneer we door een vriend werden afgewezen of een slecht cijfer haalden. We zetten een masker op van inschikkelijkheid of onverschilligheid om onze angst en woede te verbergen toen we door een kritische ouder werden gekwetst. Deze inspanningen bouwden eigenlijk ons vermogen om veerkrachtig te zijn bij moeilijkheden. We leerden dat we onze gevoelens niet toestonden om ons gedrag te bepalen.

Onvolwassen volwassenen kunnen deze afstand niet creëren; ze zijn zo vereenzelvigd met hun lichaam en emoties dat ze onderuit gaan wanneer zij geconfronteerd worden met achterstelling of ongemak. Ze vlammen op wanneer een kind onbeleefd is of een echtgenoot niet voldoet aan hun verwachtingen. Zij voelen zich als hulpeloze slachtoffers van verslavingen en stemmingen, en ze zullen zeggen: "Maar ik kon het niet helpen dat ik schreeuwde; de kinderen waren zo irritant!" "Maar ik ben zo op van al de misbruik waaronder ik heb geleden dat ik gewoon niet uit mijn bed kan komen." "Maar ik heb geen zelfbeheersing! Ik voel me zo ellendig dat ik niet kan stoppen met eten/roken/sms-en, enzovoort." "Ik ben zo bezorgd over ....... dat ik niet kan stoppen met ......" "Maar ik kan het niet verdragen om te leven zonder......! Als ik niet ....... kan krijgen om van mij te houden, dan kan ik niet verder! Maar ik ben single/ongelukkig getrouwd en zo eenzaam! (Vul de ...... maar in.) Hoe kan ik mezelf afleiden als ik verga van de pijn? Dat is onmogelijk!"

Het is niet gemakkelijk, maar het zal je beter gaan door deze vaardigheid te ontwikkelen door te merken wanneer je in staat bent om jezelf, zelfs voor een paar seconden, af te leiden van niet-productieve gevoelens, zoals jaloezie, bitterheid, wanhoop, wrok en zelfmedelijden, van niet-volwassen mensen en destructieve activiteiten, zoals advies-geven, mensen-behagen of zekerheid-zoekend. Dit is wat psychiaters hopen te bereiken met medicatie. Maar als we dit doen zonder medicatie, bouwen we eigenwaarde en zelf-leiderschap op. Om het proces te beginnen, blijven we vragen, "Is datgene waardoor ik gestrest ben eeuwig of tijdelijk? Kan ik het controleren of niet?" Het helpt je om je drie dozen voor te stellen:

Mijn doos

Volgens de Tora, kunnen wij maar drie dingen controleren: onze gedachten, ons spreken en onze daden. We kunnen altijd onze eigen karaktertrekken verbeteren, maar we kunnen niemand dwingen om dit te doen. We kunnen ons best doen om succes in relaties, gezondheid en financiële stabiliteit te bereiken, maar de resultaten zijn in handen van God. We kunnen zekerheid willen en afkeer hebben kwetsbaar te zijn, maar we moeten allemaal leven met onzekerheid en kwetsbaarheid.

Gods Doos

Alles, behalve onze karaktertrekken, staat onder controle van God. Dit geldt ook voor beslissingen uit het verleden en toekomstige gebeurtenissen, huwelijk, ziekte, oorlogen, weer, ongevallen, gezondheid, persoonlijkheidskenmerken, financiële stabiliteit, en wanneer en hoe wij (of iemand anders zal) sterven. Zelfs onze sympathieën en antipathieën, gevoeligheden en stemmingen staan niet onder onze directe controle. We kunnen niet voorkomen dat we ons vervelend, angstig, verdrietig of eenzaam voelen; de pijn hiervan kunnen we alleen maar verminderen door naar een Tora klas te gaan, het huis schoon te maken, te bidden of te sporten. We hebben geen controle over het feit dat sommige mensen gemiddeld, irriterend of saai zijn, maar we kunnen gracieus en respectvol naar hen zijn, of manieren vinden om afstandelijk te zijn. We hebben geen controle over het feit dat het ons ontbreekt aan talenten in sommige gebieden, maar we kunnen de talenten die we hebben ontwikkelen.

Dozen van andere mensen

Andere mensen hun niveau van religiositeit, hoeveel mensen van ons houden en en ons goedkeuren, en welke interesses hen vervelen. We denken allemaal dat we weten wat het beste voor anderen is, maar we kunnen ze niet dwingen om ons advies in te winnen. Als mensen zich verzetten tegen onze "nuttige inmenging," moeten we hen in staat stellen om hun fouten te maken en omgaan met de wisselvalligheden van het leven op hun eigen manier. We kunnen voorkomen dat we zelf junkfood eten, maar we kunnen iemand niet dwingen anders te eten op een gezonde manier. We kunnen iemand vragen die onbeleefd is, om respectvol te spreken, maar we kunnen niet eisen dat hij ons graag mag of niet boos te zijn over het feit dat we hem op een bepaalde manier teleurgesteld hebben.

Deze scheiding is het doel van het beroemde gebed om rust, "God, verleen mij de rust om de dingen die ik niet kan veranderen te accepteren, de moed de dingen te veranderen die ik kan veranderen, en de wijsheid om het verschil te kennen." Net zoals we koosjer moeten eten, moeten we "koosjer denken" hetgeen betekent dat we ons concentreren op het brengen van heiligheid in de wereld, in plaats van steeds boos en gefrustreerd te zijn, door te proberen te controleren wat niet in onze doos zit. De leiding nemen over wat in onze macht is, is het geheim om te groeien.

Toen mijn kinderen nog jong en in een chagrijnige bui waren, leidde ik ze af door te vragen naar hun volgende verjaardagsfeestje (ook al was dat pas over elf maanden). "Wil je rode en blauwe ballonnen, of gewoon rood? Hoe moet de taart eruit zien - een raket of een Tora rol?" Onze "kinderlijke hersenen" komen vaak vast te zitten in de verkeerde doos! We kunnen ons niveau van volwassenheid meten door na te gaan hoe snel we onze geest terug trekken in onze eigen doos en resoluut weigeren te gestrest te raken over dingen die niet onder onze controle staan. Bijvoorbeeld:

  1. Laat de controle over de mening van anderen los. Ja, we vragen ons allemaal af wat anderen van ons denken, maar het is onmogelijk om met 100% zekerheid te weten, wat iemand denkt (als ze al denken!). Als mensen kritiek hebben op ons gewicht, onze religieuze opvattingen, onze huishoudelijke vaardigheden, onze manier van opvoeden, ons niveau van intelligentie, enzovoort, kunnen wij onszelf met beslistheid vertellen: "Ik wil liefde en goedkeuring, maar de hoeveelheid die ik krijg, wordt door God bepaald. Mijn eigenwaarde is onafhankelijk van de menselijke opvatting. Goedkeuring zoeken houdt mij af van mijn eigen authenticiteit. Zij die in staat zijn mij lief te hebben zullen mij liefhebben - als God het wil. Wat anderen denken is niet mijn zaak!"
  2. Laat het verleden los: Als God wil dat iets niet gebeurt, dan gebeurt het niet. Je kunt misschien denken dat je met de verkeerde persoon getrouwd bent, maar God besloot dat dit op dat moment de juiste keuze voor je was; anders zou de plechtigheid niet hebben plaatsgevonden. Je had ook de "juiste" ouders en de "juiste" jeugdervaringen, hoe pijnlijk ze ook geweest mogen zijn. Uiteindelijk, kiest God de zakelijke overeenkomsten, de buurtschap of leerkrachten uit. Wrok weerhoudt ons om te vertrouwen dat God degene was die besloten heeft wat we hebben meegemaakt. Laat het verleden aan Hem.
  3. Laat de toekomst: Het denken over de toekomst, het "wat zal zijn" scenario, is een recept voor angst, tenzij we actief iets kunnen doen aan een ramp of ziekte, zoals het gebruik van veiligheidsgordels, het vermijden van junkfood, en ervoor zorgen dat onze verzekering up-to-date is. En we kunnen ons programmeren door te denken: "Ik zal het hoofd bieden aan alles wat God mij stuurt, en erop vertrouwen dat het perfect is voor mijn correcties in het leven. De toekomst is niet mijn zaak."

Wanneer we ons zelf bevelen onszelf los te maken van wat niet in onze macht is, komt er tijd en energie vrij, zodat wij betrokken kunnen worden bij allerlei prachtige projecten voor de gemeenschap en andere gezonde activiteiten. Wanneer we niet in in onze doos zitten, geven we onze kostbare macht weg aan mensen en situaties, waardoor zij ons gedrag bepalen. Bijvoorbeeld:

  1. "Ik ben teleurgesteld dat bepaalde familieleden onvolwassen, humeurig, lui, verspillend en zonderling zijn. Ik wou dat ze zouden stoppen geobsedeerd te zijn door triviale bezigheden, zoals sport, mode, uitgebreid eten, en zorg te hebben over wat echt belangrijk is, zoals menselijke relaties, liefdadigheidswerk en Tora leren. Het is tijdverspilling om in wrok en zelfmedelijden te smoren, maar ik kan een model zijn van goede karaktereigenschappen, en bidden dat hen dit zal beïnvloeden."
  2. "Vroeger was ik erg angstig, altijd bezorgd dat mensen mij zouden verwerpen, en bang dat ik een zenuwinzinking zou kunnen krijgen, of dat er een ramp zou gebeuren en ik gek zou worden. Maar sinds ik aan het oefenen ben met "afleiding", is het innerlijk gebabbel sterk verminderd."

"Afleiding" is geen oefening die we één of twee keer doen en dat het dan klaar is! Hoe meer pijn wij ervaren, des te vaker moeten we onze mentale "delete" knop gebruiken, in onze doos blijven, en ons erop concentreren hoe we grotere vreugde en stabiliteit in ons leven kunnen brengen. Het maakt niet uit hoe beangstigend onze gevoelens ook lijken of hoe overweldigend onze verlangens ook zijn, wij moeten de leiding nemen over ons gedrag. Zo zorgen we er zeker voor dat "het verstand regeert over het hart."

Bron: Divine Distraction door Miriam Adahan

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.