BSD

De Boom van Kennis II

Het voorbeeld van Bileam

boom van kennis We kunnen de innerlijke stem ook zien vanuit een ander perspectief later in de Tora, in het verhaal van Bileam, de niet-joodse profeet, die ingehuurd werd om de Israëlieten (Numeri 22-24) te vervloeken. Bileam was een ware profeet, die de stem van God rechtstreeks hoorde. Maar hij was ook iemand die roem en rijkdom wenste. Dus, toen de machtige koning Balak, afgezanten naar Bileam zond om hem in te huren de Israëlieten te vervloeken omdat ze in de buurt van het land van Moab reisden, voelde Bileam zich gevleid. Zijn dromen vertelden hem niet te gaan, maar zijn wens was zo sterk, dat God hem in staat stelde om naar het grondgebied van Balak te reizen, zolang hij alleen de woorden sprak die God hem vertelde. Een engel stond op zijn pad en hanteerde een vurig zwaard, maar Bileam kon het niet zien. Zijn ezel zwenkte twee keer van de weg, ging vervolgens liggen en weigerde om te bewegen, en uiteindelijk sprak hij tot Bileam om hem wakker te schudden. Pas toen besefte Bileam de ernst van Gods waarschuwingen.

Het is belangrijk dat hier weer een dier verschijnt - het eerste sprekende dier sinds de slang! Volgens Rashi, zag de ezel eigenlijk de engel; volgens Nachmanides, voelde hij alleen zijn aanwezigheid. In beide gevallen, nam de ezel waar wat Bileam, de mens, niet kon.

Bileam, die rechtstreeks toegang had tot Gods wil door middel van een profetische innerlijke stem, dacht toch dat hij de situatie zou kunnen manipuleren. Het dier leefde in een niet-duale wereld; Bileam leefde in een wereld van dualiteit, waar het spirituele gescheiden bestaat van de materiële, en de spirituele werkelijkheid een dienares was voor zijn egoïstische verlangens. Maar de waarheid is dat er maar één werkelijkheid is - namelijk die van God - en zelfs Bileam moest dat erkennen, althans verbaal. Toen hij zei: "Mijn mond kan alleen maar spreken wat God mij zegt", wat hij zei was dat zijn innerlijke stem echt aan God behoorde. Later, toen hij in een profetische trance geraakte, kon hij alleen zegeningen uitspreken over het Joodse volk.

Eén van de boodschappen van dit verhaal is dat er echt een innerlijke stem bestaat, die alleen waarheid spreekt en volledig in harmonie is met God's wil. Zelden zijn mensen begiftigd met het horen en spreken van die stem, tot het punt dat het zelfs hun persoonlijke wil zal negeren voor het kwaad, zoals in het geval van Bileam. Meestal zal de persoonlijke wil met al zijn egoïstische verlangens de stem negeren. De les lijkt te zijn dat zelfs Bileam, die directe en onmiskenbare ervaring met de stem van God had, nog steeds kon vechten, vleien, en proberen het te gebruiken voor kwade doeleinden. Hoeveel te meer dus voor de meeste mensen, die niet de stem niet zo duidelijk horen.

Maar we krijgen ook advies over hoe we onze problemen kunnen herkennen, door te weten wanneer we onze innerlijke stem kunnen vertrouwen. We zien bijvoorbeeld, dat zelfs de meester van de innerlijke stem, de grootste profeet van allen, Mozes, niet altijd volledige en zekere toegang had tot de grote kennis, die hij in zijn profetische ervaringen had verworven. Ons wordt verteld dat als hij boos werd, hij soms een halacha (punt van de Tora wet) vergat. Hij was echter uitzonderlijk, niet alleen in zijn profetisch vermogen, maar ook in zijn besef, wanneer hij iets niet wist of niet zeker kon zijn, welk pad te volgen.

Dit wordt duidelijk in het verhaal van de dochters van Tzelafchad (Numeri 27). Hun vader was overleden, ze hadden geen broers, en zij vroegen zich af wie zijn eigendom zou erven. Hoewel de oplossing misschien vanzelfsprekend lijkt in de wereld van vandaag, het was toen niet zo duidelijk. Welk antwoord Mozes ook gaf, het zou enorme gevolgen voor de toekomstige erfenissen en voor het voortbestaan ​​van de twaalf stammen hebben, almede voor de patronen van de stammen, die leven in het Land van Israël.

Mozes wist het niet, en dus ging hij naar God toe om het te vragen. Maar wat was het probleem? Was zijn verstand niet in staat om dit uit te zoeken, gebaseerd op alles wat hij wist van het erfrecht en het plan van God voor de twaalf stammen? Als het niet een kwestie van begrip en logisch redeneren was, wat dan?

Het lijkt zeer waarschijnlijk dat Mozes begreep dat zijn eigen vooronderstellingen in de weg zouden kunnen staan. Hij was een Leviet, en zijn stam had geen aandeel in de erfenis van het land, omdat aan de Levieten, gewijd aan de Tempel dienst, geen deel van het land werd beloofd. Hij maakte deel uit van een samenleving die tot nu toe alleen mannelijke erfgenamen erkende, en man zijnde, had hij dat aanvaard als onderdeel van de fundamenten van het leven. Hij had blijkbaar geen dochters, en dus geen kennis uit de eerste hand van de banden tussen een vader en dochters. Al deze factoren beïnvloedden zijn perceptie van de wet die hij had ontvangen.

In zijn grootheid, zag Mozes onmiddellijk dat hij de juiste beslissing niet kon maken zonder een nieuw overleg met God, door een profetische ervaring die hij echt kon waarnemen. Zonder dit, zou zelfs zijn grote kennis onbetrouwbaar zijn. Ook zien we steeds weer in de Joodse geschiedenis dat zelfs onze grootste rabbijnen en geleerden geen beslissingen nemen zonder ijverige studie, overleg met anderen, en gebed. Onze toegang tot kennis moet voortdurend worden vernieuwd en verbeterd.

Zoals de Midrash Sifri opmerkt, God wist dat de dochters van Tzelafchad correct waren, maar mannen niet - voornamelijk omdat ze mannen waren. Dit wijst ook op de mogelijkheid van een bepaald soort van evolutie in de Tora. Niet dat de Tora in wezen verandert, maar ons wordt gevraagd voortdurend onze kennis opnieuw te onderzoeken en alsmede zijn basis. De Tora wil dat we in alle dimensies groeien, en zelfs onze meest zekere aanspraken op kennis moet voortdurend worden ondervraagd.

Deze verhalen vertellen ons veel over het proces van het menselijk weten. Ten eerste, we krijgen verschillende "stemmen" voor onze begeleiding. Eén daarvan is de instinctieve stem, de stem van plezier. Dit bezielt ons met liefde voor de wereld en voor andere mensen, maar het is niet een betrouwbare gids, want het verbindt ons alleen met het dier niveau van onze zielen. Dit is de stem die we volgen als we een keuze maken om redenen van gemak of omdat anderen het zullen goedkeuren. Bijvoorbeeld, soms kiezen we voor een buitenschoolse klas voor een kind, niet omdat dit voor haar het beste is, maar omdat andere moeders hun dochters daarheen sturen. Soms maken we zelfs belangrijke keuzes in het leven met deze criteria, hoewel we deze allemaal herkennen als oppervlakkig.

Ten tweede krijgen we de externe stem door de geboden van God. Deze heeft twee functies: Ten eerste het geeft ons een leidraad bij de meeste praktische alledaagse zaken. Ten tweede, wanneer we in de praktijk luisteren naar deze stem door het bestuderen en het navolgen van de Tora, stemmen wij onszelf af op een hogere vibratie. In het bijzonder, openen wij op een hogere en Goddelijke visie, die ons in staat stelt om de wereld te zien als een spirituele werkelijkheid.

De kracht van de Tora en de geboden, om ons te helpen om dit te bereiken, kan niet worden onderschat. Ze stellen ons in staat om onze "garments" (kleding, zie ook deel 1 alinea 27) van woorden daden en gedachten, die ons completeren, te verwerven, zodat we minder kwetsbaar zijn voor een enkel "sluw" dier en echt met klaarheid kunnen zien.

Dit is een stem die we meestal met zekerheid kunnen volgen. Maar soms zijn we hier teveel afhankelijk van, en onderzoeken we niet echt de alternatieven die er zijn. Bijvoorbeeld, we kunnen ons geld of energie jaar na jaar besteden aan dezelfde zaken, zoals gewone geboden, zonder herziening van onze keuzes in het licht van nieuwe prioriteiten en, hopelijk, een verdieping van inzicht in de behoeften van onze medemensen.

Dus wordt ons eigenlijk gevraagd om een ​​derde, meer complexe en uiteindelijk een meer volwassen stem, een stem verworven door leren en doordrenkt met nederigheid, te ontwikkelen. God wil dat wij deze stem ontwikkelen. De Goddelijke oproep die Eva voelde was om "te worden, zoals God," en ons later vertelde, "Wees heilig want Ik ben heilig" en "Wandel in Mijn wegen." We zijn niet alleen maar mechanische volgelingen van God's wil geworden. We moeten leren en dieper leren, en altijd bereid zijn om de toestand die we bereikt hebben te bevragen.

Dit is de essentie van wat "kritisch denken" wordt genoemd. Maar al te vaak betekent in onze samenleving, kritisch denken anderen bekritiseren en hun argumenten ontkrachten (zoals in de meeste talkshows en redactionele pagina's). Dit is niet het ware doel van kritisch denken. Het is bedoeld om ons op onszelf te richten - te onderzoeken waar we staan ​​en of we arrogant in onze meningen en overtuigingen zijn geworden. Ware groei betekent in staat zijn om onze overtuigingen en meningen te toetsen in het licht van de steeds hogere waarheid.

Bovendien, is de bron van deze stem in het gebed te vinden. Het Hebreeuwse woord voor gebed, tefillah, is afgeleid van de stam "jezelf oordelen," en dit betekent niet alleen onze daden te onderzoeken, maar ook de eigen overtuigingen. We kunnen elke dag de meningen en overtuigingen overgeven van de vorige dag, en vragen om wijsheid om ze te zien in een hogere licht.

We kunnen ze opnieuw onderzoeken in het licht van God's vraag naar liefdevolle vriendelijkheid en ons handelen in de wereld. Elke dag, kunnen wij God vragen ons te helpen open te staan ​​voor nieuwe ideeën, om wijze mensen te ontmoeten, en om in staat te zijn intenser te kunnen horen wat zij ons leren. Als we in onze gebeden zeggen, "In Zijn goedheid vernieuwt Hij elke dag het werk van de schepping," dan moeten we niet vergeten dat dit niet alleen geldt voor de materiële wereld, maar ook voor onze zienswijze, trouw en gewoonten.

Want zelfs de stem van de profetie maakte Mozes niet trots, en dus had hij toegang tot de hogere waarheid. Ook wij, wanneer onze resultaten uit het verleden en de goede eigenschappen ons niet arrogant maken, wanneer we ons tot God kunnen wenden om de beperkingen van ons begrip te erkennen, kunnen beginnen met te luisteren naar de innerlijke stem.

Hebben we intuïtie? Kan het ons leiden naar de waarheid? Ja, het kan. Maar de werking van een innerlijke stem in ons leven is afhankelijk van ons weten dat we niet weten. Dan kunnen we de externe kennis die afkomstig is van degenen die meer weten, en de innerlijke middelen die we openstellen door gebed en overgave, combineren met een stem die een grotere waarheid spreekt.

Door Tamar Frankiel

Bron: The Tree of Knowledge

Voor het eerste deel klik hier.

Studiecentrum voor Noachieten uit de vier windhoeken.

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuurlijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.

Midrash is een Hebreeuws woord dat op de methode van exegese van Bijbelse teksten duidt. Midrash kan ook verwijzen naar een compilatie van lessen, in de vorm van commentaar over de Tora.

Tora is letterlijk "instructie"; Er zijn twee betekenissen. De vijf boeken van Mozes zijnde Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium en meer in het algemeen verwijst het naar de Joodse leer en wat wij ten onrechte het Oude Testament noemen.