Emuna 1 - Boosheid 0

Deel drie van de zeven pijlers van het geloof

Bron: Breslev.co.il "Wanneer iemand hoort dat iemand hem beledigd, hij zal zwijgen en de vrede bewaren." (Likutey Moharan 1:6)

Moet een 41 jarige vrouw die zes maanden zwanger is en die als nooit te voren in haar leven onder de hormonen zit, een artikel schrijven over niet kwaad worden? Sommigen, waaronder mijn man, zullen zeggen, "Nee, dat moet ze niet doen. Zij zou artikelen moeten lezen over hoe je niet kwaad wordt. En haar man en haar vrienden zouden deze artikelen moeten lezen wanneer zij ze afsnauwt en te heftig reageert op alles en nog wat." Zeker zit daar enige waarheid in. Maar je kunt het ook zo bezien, Hashem, de Grote Dirigent, zorgt ervoor dat elke noot wordt gespeeld die er gespeeld moet worden. Dus zal ik niet redetwisten met de Schepper.

Lees het citaat van Rabbi Nachman nog maar eens. Het is een van de meest diepe, op daden gericht en om antwoord vragend verzoek dat door een gewone sterveling gedaan kan worden. Er zijn verhalen van rechtvaardige mensen die dit van generatie op generatie hebben doorverteld. Wanneer iemand in staat is uit te stijgen boven een belediging, dan kijken we met ontzag naar zo iemand alsof hij zojuist een bovenmenselijke prestatie heeft bereikt. En ik denk dat dat zo is.

Hier in Atlanta is er een heerlijk koosjer shawarma restaurant met een Israëlische eigenaar. Het is er echt geweldig lekker. Eens wipte ik er naar binnen voor iets heerlijks. Tegenover mij zaten een goed geklede orthodoxe man van middelbare leeftijd met zijn vrouw. Zij keken plechtig naar een rood en wit zakje dat hij in zijn hand had die vol zat met falafel ballen. De vrouw leek gestrest en schudde haar hoofd heen en weer. "Nee, nee. Dit gaat niet. Er zit nog steeds peterselie in en ik kan er helemaal niet tegen." Haar man bracht de falafel schaapachtig terug naar de kassier die een beetje bang leek te zijn om iets terug te sturen naar de kok. De kok stak zijn hoofd om de deur mompelde iets in het Hebreeuws tegen de kassier en nam de falafel terug voor op zijn minst een derde poging.

In een normaal restaurant waar dan ook zou niet gebeurt zijn wat hier gebeurde. Natuurlijk nu ik erop terug kijk en met een redelijke mate van zekerheid weet dat zij zwanger was en honger had als geen ander, kan ik haar extreme afkeer, bij haar gedachte zelfs maar een heel klein beetje peterselie te moeten eten, volkomen begrijpen. De falafel was waarschijnlijk het enige wat ze kon eten maar moest wel goed zijn. Maar voor de kok en de jongeman achter de toonbank was het niet duidelijk dat zij zwanger was, toch was iedereen, in het bijzonder haar man, op maar een ding gericht: er voor te zorgen dat zij het eten kreeg dat ze werkelijk wilde zelfs wanneer ze het steeds weer over moesten doen om het goed te krijgen. Niemand schreeuwde naar de ander. Niemand zorgde ervoor dat zij zich niet prettig voelde. Zij behandelden deze gevoelig situatie super beleefd zonder, althans uiterlijk, ook maar een vloekwoord te uitten.

Waarom is het zo opmerkelijk dat iemand in zo'n situatie niet uit zijn vel springt? Wat is het grote probleem? Oké, het restaurant verliest wat geld. Zij garanderen echter zo dat het echtpaar terug zal komen. Zij doen iets aardigs voor een ander. Dus wie is er beschadigd? We weten allemaal dat de echtgenoot ergens anders zou moeten betalen voor elke keer dat hij de order annuleerde, als de kok al bereid zou zijn geweest een portie te maken zonder peterselie. Bijna overal zou men gezegd hebben "Zo is het genoeg!" en nare beledigingen zouden over en weer zijn gegaan over zo iets onnozels als falafel ballen.

Onze ego's zijn zo breekbaar dat er meestal weinig voor nodig is om een strijd te beginnen. Zelf een nuchter iemand kan veranderen door iemand in een auto voor hem die niet in de gaten heeft dat het licht op groen is gesprongen. De kwade neiging is er als de kippen bij wanneer wij onze superioriteit tonen aan onze naaste ook al gaat het over letterlijk niets. Een belediging is nergens voor nodig wanneer iemand het groene licht niet opmerkt. We nemen het persoonlijk en drukken op de claxon, en doen daarmee de andere chauffeur schrikken en zorgen er zo voor dat onze passagiers zich een weinig oncomfortabel voelen om niets.

Natuurlijk zijn er momenten dat wij weerstand moeten bieden aan een werkelijke belediging. Als het al moeilijk voor ons is wanneer het gaat om kleine overtredingen of per ongeluk scherp invoegen, hoe ter wereld kan Rabbi Nachman van ons verlangen de vrede te bewaren wanneer iemand tegen ons te keer gaat met vernietigende scheldwoorden?

Rabbi Brody schenkt hieraan veel aandacht in zijn boek "The Trail to Tranquility". Alles wat ons overkomt komt van de Schepper. Wij hebben een vrije wil, maar God, die alles weet, almachtig is en bestaat buiten tijd en ruimte, is in staat om elke belediging die wij ervaren zo te plaatsen waar wij hem nodig hebben. Onze ziel heeft het nodig te weten dat God dit allemaal doet. Of zoals Rabbi Brody het zegt, God gebruikt de persoon tegenover je als een stok om jou te slaan. Ik weet dat dat ruw klinkt, maar zo voelt een belediging. Moeten we dan boos zijn op de stok? En omdat we weten dat Gods liefde voor ons zo onmetelijk is, is het onmogelijk voor ons om dit ook maar te denken, we weten dat God ons geen pijn wil doen. Hij wil dat wij een soort voordeel ontlenen aan de situatie, zelfs aan een situatie, wat God verhoede, die buitengewoon belastend en pijnlijk is.

Daarom is dit een pilaar van het geloof, een fundamentele ondersteuning dat ons geloof in de Schepper overeind houdt. Alles komt van Hem, niet alleen de dingen die prettig zijn om te ontvangen. Als we alleen maar dank U zeggen voor deze gaven, wat gaan we dan doen met alle andere ervaringen in ons leven? Hoe moeilijk ons leven soms ook mag zijn, bedenk dan hoe gemakkelijk wij het hebben vergeleken met vele miljoenen andere mensen. Het is betrekkelijk gemakkelijk voor ons om veel zegeningen te vinden die zo fijn zijn om ze te ontvangen en daarom moeten we onszelf dwingen Hem te bedanken en ze niet als normaal te beschouwen. Stel je een leven voor van een Aids wees in Afrika. Als we ons niet realiseren dat dit allemaal van de Schepper komt, dan wat God verhoede, kunnen we besluiten ons af te wenden van God en Hem kleineren door dat te doen. We kunnen ons afwenden wanneer we denken aan een andere kracht in het universum die de zaak onder controle heeft, die ons deze slechte dingen laat overkomen, en die duidelijk ons geloof ondermijnt. Het komt allemaal van God, dus worden we gedwongen na te denken waarom we sommige ervaringen nodig hebben en moeten we ons verootmoedigen.

Wanneer we beledigd zijn en we kunnen de kracht vinden om te zeggen, "Dit is ook voor het allerbeste" zelfs hardop tegen degene die ons beledigd heeft, dan doen we iets geweldigs en groots en dit geeft ons een ongelofelijke kracht. We zeggen tegen zo iemand, "Ik weet dat God je gebruikt om mij iets te vertellen, Ik richt mij nu meteen tot Hem. We beroven zo het vuur van zijn zuurstof en vullen zo onze zielen met goddelijk licht.

Geschreven door Alice Jonsson. Vertaald uit het Engels door de webmaster.
Bron: Emuna 1 - Anger 0

Aantekeningen

Home

Begrippenlijst

printer

Emuna is het standvastig geloof in een enige, soevereine, alwetende, welwillende, geestelijke, bovennatuur-lijke en almachtige Schepper van het universum, die wij God noemen. Emuna bestaat uit drie niveaus: Niveau één is het geloof in de Goddelijke Voorzienigheid; Niveau twee is het geloof dat Hashem alles doet wat het beste voor ons is; Niveau drie is het geloof dat Hashem alles doet met een specifiek doel. Deze thesen zijn nader uitgewerkt in het boek "The Garden of Emuna".

Hashem betekent letterlijk: "de Naam" is een vervangende term voor de Almachtige zodat wij niet riskeren Gods naam ijdel te gebruiken.