Een trotse mezuza

Bron: Breslev.co.il Op een dag toen ik tussen de colleges door op UCLA (Universiteit van California, Los Angeles) op mijn studentenflat kwam zag ik dat mijn mezuza niet meer aan de deurpost zat. Hoewel bezorgd had ik geen tijd om een en ander uit te zoeken omdat ik naar een volgend college moest. We zouden daar een gastspreekster hebben uit een andere staat, een die vaak colleges gaf over verschillende Joodse onderwerpen. Na het college legde ik haar mijn situatie uit en zij vertelde mij een verhaal over een studente uit haar woonplaats.

Onlangs gaf deze studente te kennen dat zij graag mezuzas aan haar deuren wilde bevestigen. De professor was zo vriendelijk om haar daarbij te helpen. Zij ging naar het appartement van de studente dat gelegen was in een groot gebouw waar de meeste bewoners niet Joods waren Zij hielp de studente aan iedere deurpost koosjere mezuzas te installeren, natuurlijk inclusief de voordeur, die uitzag op de gemeenschappelijk hal van het gebouw.

Enige tijd later, bezocht de professor de studente opnieuw voor een klasse bijeenkomst. Maar toen ze het appartement naderde, zag ze geen mezuza. Dichterbij gekomen zag ze dat de mezuza er nog wel was maar dat het meisje het op een andere plaats had bevestigd. In plaats dat de mezuza aan de buitenkant van de deur zat, had zij het nu aan de binnenkant bevestigd, zodat het alleen vanuit het appartement zichtbaar was.

In antwoord op de vragen van de professor vertelde de studente dat haar Joodse vriendin kritiek had op het feit dat zij de mezuza op zo'n publieke plaats had bevestigd. Zij vertelde dat het niet erg politiek correct was om een Joods symbool zo te bevestigen dat iedereen die voorbij kwam het kon zien en dat het ook niet nodig was. Waarom moest zij op deze manier aandacht trekken en haar niet Joodse buren irriteren?

Op dit moment begon ik te sputteren omdat ik dacht dat de professor probeerde zo het verdwijnen van mijn mezuza te rechtvaardigen, maar ze lachte alleen naar mij en vervolgde haar verhaal.

De studente was erg opgewonden. Zij had geleerd dat men de mezuza aan de deurpost moest bevestigen maar maakte het wat uit aan welke kant het hing? Zij dacht dat het wel okay zou zijn wanneer ze het een paar cm verschoof.

Ofschoon het haar stoorde dat in deze tijd een Jood kon worden geintimideerd met het doel om haar Joods zijn niet publiekelijk te tonen, gaf de professor hierop niet direct een antwoord. Omdat zij niet hardvochtig en veroordelend wilde overkomen, besloot zij te wachten met de studente over deze zaak te discussieren tot zich een geschikt moment voordeed.

Toen we zo met elkaar zaten te praten begonnen studenten binnen te stromen voor het volgende college. De professor ging toen accoord om ons gesprek buiten op het plein van de campus voort te zetten.

Korte tijd later - vervolgde zij - vertelde de studente haar opgewonden dat zij de mezuza weer op zijn vorige plaats had bevestigd, aan de buitenkant van de deur.

Het bleek dat er een pakketje voor haar was gekomen toen zij niet thuis was. De postbode liet een briefje achter waarin hij uitlegde dat hij het pakje had afgeleverd bij een appartement een verdieping hoger, omdat hij wist dat de bewoner een betrouwbaar iemand was.

Toen zij de trap opliep om haar pakje te halen, realiseerde zij zich dat dit appartement werd bewoond door een oudere man die ze bij gelegenheid wel eens tegenkwam in de hal. Hij opende de deur en herkende haar en vroeg haar binnen te komen zodat hij haar het pakje kon geven. Na het in ontvangst te hebben genomen en hem bedankte voor de moeite en op het punt stond te vertrekken, zei de man tegen haar, "Shaloom".

"Oh, u bent ook Joods," zei ze, want zij had gedacht dat hij dat niet was. Onmiddellijk veranderde zijn houding. Zijn ogen werden overschaduwd door bitterheid en boosheid. Hij begon in zichzelf te mompelen, "Ja een Jood...een vloek....en een plaag in mijn leven.. Ik ben een Jood, een ongelukkige Jood..." Langzaam werd hij samenhangend en vertelde het meisje zijn levensgeschiedenis.

Als zo veel anderen had hij zijn hele familie verloren tijdens de Holocaust. Zijn vrouw en kinderen waren omgekomen in de gaskamers van de Nazis. Hij was de enige overlevende. Sinds die tijd was zijn leven troosteloos, een verdovende opeenvolging van dagen en jaren van eenzaamheid en pijn. Ooit heeft hij geprobeerd om na de oorlog alles wat Joods was te vermijden, zelfs tot het punt dat hij voor anderen zijn ware identiteit verborg.

Het meisje stond in de deuropening en was verbaasd over wat hij zei. Plotseling vroeg de man met een zachte stem waarom, beste meid, heb jij de mezuza verwijderd van je deur?

Alsof hij met zichzelf sprak, zei de oude man dat toen de mezuza nog aan de deur was bevestigd dat hij toen, wanneer de gang leeg was, gewoon was naar beneden te sluipen. Hij stond dan in de hoek naast haar deur, kuste de mezuza en huilde. Hij zei dat zijn hart er troost vond en dat iets van zijn pijn verdween.

En daarom, zei de studente tegen de professor, heb ik de mezuza weer op zijn juiste plek gehangen.

Toen ik naar dit drama had geluisterd begon het te schemeren. De professor viel stil, alsof ze op mij wachtte om over haar verhaal na te denken. De nachtwind stak op maar met tegenzin verliet ik haar om terug te keren naar mijn lege kamer. Ik kon het niet helpen maar ik riep uit, "Dat is mooi, nee dat is meer dan mooi; maar hoe zit het met mij?"

Toen ze naar mij zwaaide en zich omkeerde en weg liep, lachte ze. Jij moet ook geloven in de Goddelijke voorzienigheid.

Ik overwoog dat voor een ogenblik en nadat ik mijn portemonnaie had gecontroleerd of ik mijn creditcard bij me had, besloot ik de zaak in mijn eigen hand te nemen en een nieuwe mezuza te kopen. Toen ik op het punt stond om weg te gaan, kwam een studente, die ook in mijn studentenflat woonde naar me toe. Ik kende haar amper.

"Heb je mijn briefje niet gezien?", vroeg ze, "Ik kwam vanmorgen voorbij je kamer en merkte dat je mezuza er los bij hing, ik besloot toen die veilig voor jou te bewaren."

Vertaald uit het Engels door de webmaster. Bron: A Proud Mezuzah

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer

Hashgacha pratit is de Goddelijke Voorzienigheid waardoor ons leven geen toevallige gebeurtenissen enz. kent maar dat alles wat er met ons gebeurt en ons overkomt van de Schepper afkomstig is.

Mezoeza is een tekstkokertje waarin een stuk perkament waarop met de hand twee delen uit de Tora zijn geschreven en die aan de deurpost van Joodse huizen wordt bevestigd.