De rijzende draak

De Treinen van Solomon, deel 3

Bron: Breslev.co.il Korporaal Adolf Hitler, de vreemde kleine buitenlandse pauper, die probeerde te bewijzen dat hij minstens zo "Duits" was als een natuurlijk geboren Duitser, werd eind september 1919 lid van de DAP (Duitse Arbeiders Partij). De toen nog zeer kleine partij stond bekend om zijn relaties met occulte bewegingen en zelfs sommige demonische sekten, zijn fervent racistisch nationalisme, en bovenal voor zijn sterk antisemitisme. Na zijn eerste bezielende toespraak voor de partij op 16 oktober in de Hofbräukeller bierhal, werd Hitler een leidende figuur in de DAP.

Net als andere etnische groepen, had de DAP de overtuiging dat Duitsland een verenigd "nationale gemeenschap" moest worden in plaats van een samenleving verdeeld langs klasse en partij-lijnen. Deze ideologie was expliciet antisemitisch toen zij verklaarde dat de veel geprezen "nationale gemeenschap "vrij van Joden" moet zijn. Hij had al snel de naam van de partij veranderd in "de Nationaal-Socialistische Duitse Arbeiderspartij" met de meer algemeen bekende titel "Nazi" afkomstig van de uitspraak in het Duits van de initialen van de volledige naam.

Hitler ontdekte dat hij een bijna onnatuurlijk talent als redenaar had, en zijn vermogen om nieuwe leden aan te trekken, gecombineerd met zijn karakteristieke meedogenloosheid, maakte hem al snel de dominante leider van de partij. Hij werd op 28 juli 1921 partijvoorzitter. Oorspronkelijk werd het bestuur gekozen door de leden, die op zijn beurt de voorzitter kozen. Hij schafte al snel dit systeem af en verwierf de titel Führer ("leider"). Deze titel, hoewel schijnbaar een domme titel voor de voorzitter van een, toen nog kleine politieke partij, zou een machtswoord worden dat zijn aanhangers zou opzwepen tot terreur jegens miljoenen mensen.

Na een reeks van scherpe interne conflicten, werd aanvaard dat de partij geregeerd zou worden door Hitler als de enige leider van de partij en hij alleen stelde haar beleid en strategie vast. Hij zag de partij toen als een revolutionaire organisatie, waarvan het doel was de gewelddadige omverwerping van de Weimar Republiek. De SA, ook wel bekend als "bruinhemden" werd in 1921 opgericht als een partijmilitie en begon met gewelddadige aanvallen op andere partijen.

Voor Hitler was de tweeledige doelstelling van de partij steeds de Duits nationalistische expansie en het antisemitisme. Deze twee doelen werden in zijn geest versmolten door zijn overtuiging, dat de externe vijanden van Duitsland, zijnde Groot-Brittannië, Frankrijk en de Sovjet-Unie, gecontroleerd werden door de Joden. Daarom, om het succes van de toekomstige oorlogen ten behoeve van de nationale expansie van Duitsland te waarborgen, is een uitroeiingsoorlog tegen de Joden nodig. Voor hem en zijn belangrijkste luitenants, waren nationale en raciale kwesties altijd dominant en aan elkaar gelijk. Dit werd gesymboliseerd door de swastika te aanvaarden als het embleem van de partij, die in de Duits nationalistische kringen werd beschouwd als een symbool van het "Arische ras".

Ondanks de vele inspanningen om de Duitse economie te stimuleren lukte dit niet al te best. Dit maakte het voor de radicale nazi-partij gemakkelijk, om steun te krijgen bij het publiek. Tijdens de jaren 1925-1930 begon er in Duitsland een periode van relatieve politieke stabiliteit en welvaart. Desondanks bleef de Nazi partij groeien. De partij dankte slechts gedeeltelijk zijn groei aan het vervagen of het verdwijnen van concurrerende nationalistische groeperingen. De groei, zelfs in goede tijden, was zeker onnatuurlijk.

Echter, de economische opleving zou slechts een paar jaar duren. Vanaf 1927 begon de economie bergafwaarts te gaan. Toen kwam de Grote Depressie en de rampzalige gevolgen voor Duitsland. In 1930 had de Duitse economie te kampen met massale werkloosheid en veel faillissementen. De nazi-partij en haar welsprekende en super-getalenteerde leider trok honderdduizenden werklozen, radeloze en teleurgestelde Duitse burgers. Hun inherente nationalisme werd gebruikt en gemanipuleerd om een hartstocht voort te brengen die door geen andere politieke leider was te bereiken. Dit retoriek meesterschap werd ook gebruikt om de schuld, voor alle problemen in Duitsland, aan de Joden te wijten.

De partij groeide in macht en invloed en op 30 januari 1933 werd Hitler democratisch en wettelijk aangewezen als Rijkskanselier, hoofd van de regering.

Binnen twee maanden regelde hij de opschorting van de meeste van de mensenrechten en verleende het kabinet, en dus zichzelf, wetgevende bevoegdheden, daarmee effectief de grondwet nietig verklarend. Dit gaf de overheid de macht wetten vast te stellen zonder parlementaire goedkeuring, buitenlandse verdragen te sluiten en veranderingen aan te brengen in de nu waardeloze Grondwet. In feite gebruikte de nazi-partij onder leiding van Hitler het systeem van de democratische republiek om dictatoriale macht te krijgen, en om de grondwet buiten werking te stellen die het had misbruikt en gemanipuleerd om die macht te krijgen.

De nazi's hielden zich niet aan hun beloften jegens hun politieke bondgenoten. Ze verbood alle andere partijen net zoals ze de communistische en socialistische partijen had verboden. Hierna verbood de nazi-regering op 14 juli 1933 de vorming van nieuwe partijen daarmee werd Duitsland een eenpartijstaat. Hitler beschouwde het parlement als een applaus machine. De wetgevende organen van de Duitse staten verging het al net zo,omdat de Duitse federale regering de meeste provinciale en lokale wetgevende bevoegdheden overnam.

Het was onder Hitlers terreurbewind dat de wereld al snel leerde dat de vier jaar van "De oorlog om alle oorlogen te beëindigen" moest worden omgedoopt tot de Eerste Wereldoorlog, want in feite diende die alleen maar om gevolgd te worden met een nog gruwelijker oorlog, de Tweede Wereldoorlog. In deze zes jaar durende oorlog kwamen meer dan zeventig miljoen mensen om, voornamelijk burgers, waardoor het de dodelijkste en wreedste oorlog in de menselijke geschiedenis is geworden. Terwijl de meerderheid van de burgerslachtoffers ontstonden door massale bombardementen op steden, dorpen en civiele schepen, werden zes en een half miljoen joden doelbewust, meedogenloos methodisch door een programma van krankzinnige rassenhaat afgeslacht. Rudolf Steiner's sekte en zijn leer dat "... de Joden een ras zijn waarvan de waarde voor de mensheid voorbij is en het zou het beste zijn als ze van de aarde zouden verdwijnen", inspireerde Hitler en bracht hem tot het besluit de Joden te vernietigen.

Deze massale genocide maakte een eindeloos gebruik van precies hetzelfde prachtige en efficiënte spoorwegnet dat de Joodse kooplieden hadden gebouwd om Duitsland weer machtig te maken.

Wordt vervolgd.

Geschreven door Yaakov Bar Nahman en vertaald uit het Engels door Jadied.
Bron: The Rising Dragon

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer