Een menigte bruinhemden

De treinen van Solomon, deel 8

Bron: Breslev.co.il 1932: De Joodse 'Wijnstok' heeft informatie dat de Bruinhemden al militaire training krijgen en binnenkort ook vuurwapens zullen hebben...

Ondertussen, op een mooie namiddag in de herfst van 1932 in Wenen, de stad van de Blauwe Donau, de Wals, Kneissl ski's, heerlijke taarten, gemaakt van slagroom, boter en meel.

"Moshe Paul, kijk eens hoe je eruit ziet!" riep zijn moeder, "Je ziet er niet uit, gekneusd, vies en je shirt gescheurd. Hebben jij en je rumoerige vrienden weer meegedaan aan een vechtpartij?"

"Jongens blijven jongens Mama."

"Schiet nu maar op, was je en trek schone kleren aan. Jij en je vrienden zijn al 17 jaar oud, maar wanneer zullen jullie je eens gewoon gaan gedragen?"

"Ja Mama ik ga opruimen. Sorry dat ik u verdiet bezorg. We hadden niet de bedoeling om ruzie te maken. Maar een knokploeg uit wijk drie sloegen neef Rudolf Klinger en Bobbi Levi in elkaar en stalen hun fietsen. We gingen erop af om ze te redden. U weet dat de politie niets doet om Joden te helpen of de criminelen te arresteren."

"Nu, goed, maar hoe komt het, dat je altijd bij zulke dingen betrokken bent?"

"Oh, Mama, u weet dat ik om mijn mede-Joden geef. Ook hebben we zoveel neven, dat bijna elke aanval van een knokploeg in de wijk wel één van hen betreft. Echt Mama, moet ik blijven toezien hoe één van mijn familieleden wordt geslagen?"

"Nu goed wat kan ik er verder nog van zeggen? Ga je wassen en kom dan naar beneden voor het diner. "Martha, breng dan een schoon stel kleren voor onze ridder op het witte paard. En Ernst, warm water voor zijn bad, alstublieft."

Moshe Paul beklom de eikenhouten trap met de gesneden kersenhouten leuning en ging naar de badkamer. Ernst was al bezig het bad voor te bereiden. Ze praatten tijdens het wachten totdat de boiler voldoende water voor het bad had verwarmd, en op Martha om schone kleren te brengen.

"Meester Paul", zei knecht Ernst, "U en uw vrienden moeten voorzichtiger zijn."

"Waarom zeg je dat Ernst?"

"U kent de leden van de "Wijnstok". Voordat u naar huis kwam wist ik al over het gevecht waar u en uw maatjes vandaag bij betrokken waren. En ik weet over uw groep en wat u doet. Maar maak u geen zorgen, zoals u ziet hebben we uw moeder, Frau Hermina, niets verteld."

"Goed, dank je. Dank God dat ze mijn verhaal ook geloofde. Nu is het tenminste voor de helft waar. Ik zou niet willen dat Mama zou weten dat ik bij de "Yuden Bundt" hoorde. Er zal binnenkort waarschijnlijk een dag komen, dat het gevaarlijk voor haar zou zijn om dit te weten." Stilletjes dacht hij bij zichzelf, "en niet maar een gewoon lid, maar een officier en een vervaardiger van geheime wapens, en wanneer Ze'eiv naar Wenen komt, ben ik zijn body guard."

Ze'eiv Vladamir Jabotinski, was een controversiële man met een visie, een man met lef. Al vroeg zag hij het naderende gevaar voor de Europese Joden, dat afkomstig zou zijn van die kleine Oostenrijkse gek, die de macht in Duitsland had overgenomen. Ze'eiv wilde dat de Joden eruit zouden komen en klaar stonden om te vechten om te overleven. De leden van de Weense "Yuden Bundt" waren actief onder zijn leiding en zijn inspiratie. Zij waren de jongeren van de "Herut Beweging".

Paul Feldman, Stephan Goldschmidt, Moti Klinger, Aharon Glick, Dudi Shmerler en Moshe Paul waren de kern voor de verdediging in hun buurt en op de middelbare school.

Paul Feldman, die later tijdens de oorlog ontsnapte naar de Verenigde Staten, werd daar kampioen in zwaargewicht worstelen.

"Je weet Ernst, dat ik over een paar maanden in aanmerking zal komen om een militaire training te krijgen. Dat zal een goede zaak zijn, omdat we daardoor beter kunnen vechten tegen degenen die proberen ons kwaad te doen."

"Ja, meester Paul. Maar desalniettemin, zeg ik u, dat u en uw vrienden voorzichtig moeten zijn. De "Wijnstok" geeft ons ook informatie over de Bruinhemden. Ze krijgen al een militaire training en zullen binnenkort ook vuurwapens hebben. Daarenboven hebben ze bij de politie steeds meer en meer sympathisanten. De politie zal binnenkort niet alleen weigeren om Joden te helpen tegen de nazi-jeugd bendes, maar zij zullen dan deze bendes helpen tegen jullie. In het geval u nog niet het laatste nieuws hebt gehoord, er is een groeiende angst dat de Anschluss binnenkort Oostenrijk zal treffen, en er wordt veel moeite gedaan om de politie en het leger commando met hun sympathisanten te infiltreren. "

"Dank je Ernst, hoewel Ze'eiv ons al heeft gewaarschuwd voor de naderende overname door de Anschluss. Hij heeft ons bevolen, dat de dag waarop Oostenrijk wordt bezet door de nazi's, wij onmiddellijk moeten vertrekken. Overigens dit doet me aan het volgende denken. Ik heb je nodig om voor mij een aantal zaken te kopen om te overleven, een jachtmes en dergelijke. Ik zal je een lijst en het geld hiervoor geven."

"Zoals u wenst meester. Nu het bad is klaar en hier zijn uw schone kleren. Was u snel dan zal ik de badkamer schoonmaken als u klaar bent. Uw moeder wacht op u met het diner. Oh, als u wilt is hier een flesje jodium voor uw schaafwonden."

Na het warme bad, daalt Moshe opgefrist en gewassen, de decoratieve trap af en gaat vervolgens de chique eetzaal binnen. Zijn moeder en de keukenhulp wachten daar op hem.

"Mama, hier ben ik, heerlijk schoon. Wat een heerlijk ruikende gulash (stoofpot). U bent inderdaad een keuken wonder, God zegene u. U kunt onze koks hun vak leren."

"Dank je Mosheleh, ga nu zitten en eet alsjeblieft."

"Mama is vader al terug van zijn verkoop reis?"

"Nog niet. Deze reis duurt iets langer omdat hij ook naar Joegoslavië gaat. Hij benut deze reis om ook een bezoek te brengen aan zijn grote broer Layish."

"Oom Layish?! Oh, ik heb hem al een lange tijd niet gezien. Jammer dat pappa mij niet meegenomen heeft. Ik ga graag bij hem op bezoek. Ik herinner me hem nog steeds terwijl hij een tulband en lange mantels droeg, zoals in vorige generaties. Ik herinner me hem toen ik zes was en pappa me mee nam om hem in Joegoslavië te bezoeken. Ik zag hem met zijn geweer schieten terwijl hij op een paard stond. Hij schoot niet alleen, maar schoot ook in de roos, terwijl hij van het ene paard op het ander paard sprong en beide paarden galoppeerden.

Hij is ook een meester zwaardvechter. Mama, wist u, dat hij zowel een geweldige ruiter als een schutter is? Nou in ieder geval kwam hij ons zo nu en dan bezoeken en soms stuurde hij zijn zonen."

Al pratende herinnerde hij zich de trainingen in het bos, het leren van de oude kunst van het vechten, die gebruikt werd door koning David en zijn broeders in de stam van Juda. "Ben Teimah...licht als een adelaar...met de durf als van een panter..." Deze kunst kwam goed van pas tegen de Bruinhemden en zou hem ook op latere leeftijd nog goed van dienst zijn.

"O ja Layish is inderdaad een onstuimige kerel. Je weet Moshe, je lijkt ook heel erg op hem."

Geschreven door Yaakov Bar Nahman en vertaald uit het Engels door Jadied.
Bron: Brownshirt Clouds

Aantekeningen

Home Malben

Begrippenlijst

printer